Meža zvēri / Die Tiere des Waldes

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Smiltene
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Dievs reiz salasīš visus odus maisā un iedevis zaķam, lei tas viņus upē noslīcinot. Zaķis bīš traki ziņkārīgs un viņam gribējies zināt, kas tur tai maisā īsti ir. Viņč attaisīš maisam galu vaļā un visi odi izskrēši no maisa ārā. Nu zaķis bīš ķezā: viņč vairs nedrīkstēš pie Dieva apakaļ iet, jo Dievs par tādu nedarbu viņu bez žēlastības sodītu. Viņč nodomāš iet uz upi slīcināties. Tā nu zaķis ielēcis upē un būtu ar noslīcis, bet vēzis domādams, ka viņam uzbrūk, saķēris savās spīlēs zaķa lūpu un pārgriezis to pušu. Bet zaķis no lielām sāpēm izlēcis no upes ārā un nenoslīcis. No tā laika zaķam esot pāršķelta lūpa, un ja zaķis nebūtu tik ziņkārīgs bīš, tad odu vairs pasaulē nebūtu.

 

Einmal hatte Gott alle Mücken in einen Sack gesteckt und sie dem Hasen übergeben, dass er sie im Fluss ertränke. Der Hase war überaus neugierig und wollte wissen, was in dem Sack war. Er machte den Sack auf und alle Mücken kamen aus dem Sack herausgeflogen. Jetzt war der Hase in großer Not: er wagte nicht mehr, zu Gott zurückzukehren, denn Gott würde ihn wegen eines solchen Unfugs gewiss bestrafen. Er beschloss, zum Fluss zu laufen und sich zu ertränken. Der Hase sprang also in den Fluss und wäre auch ganz gewiss ertrunken; aber der Krebs glaubte, er wolle ihn angreifen, packte die Lippe des Hasen in seine Zange und schnitt sie durch. Vor Schmerz sprang der Hase aus dem Fluss und rettete sich vor dem Ertrinken. Von der Zeit an hat der Hase gespaltene Lippen. Und wenn der Hase nicht so neugierig gewesen wäre, so hätten wir heute keine Mücken mehr.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox