Dievs soda nepaklausīgos / Gott Bestraft die Ungehorsamen

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Mēdzūlas pagasts
Year of recording
Age of informant 60
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Reiz senos laikos Dieviņš staigājis virs zemes. Tai laikā vienam brūtgānam un brūtei bijušas kāzas. Dieviņš pārvērties par vecu vecu, noskrandējušos vecīti un lūdzies kāzu namā naktsmājas. Visi sākuši smieties un teikuši: ko šis, vecais maita, te nākot, vai nevarot iet mežā pie vilkiem. Dieviņš noskaities, un projām iedams, teicis: "Pie vilkiem mani sūtījāt, par vilkiem paši palieciet!"

Līdz ko Dieviņš to bijis teicis, tā tūliņ pats brūtgāns, brūte un visi kāzinieki pārvērtušies par vilkiem un rūkdami saskrējuši mežā. Viņi gan nebijuši īsti vilki, bet tik stipri vilkiem līdzīgi, ka grūti bijis vienus no otriem atšķirt, tāpēc arī tos nosaukuši par vilkačiem.

 

In alten Zeiten wandelte der liebe Gott auf der Erde. Zu der Zeit feierte ein junges Paar Hochzeit. Gott verwandelte sich in einen alten, alten zerlumpten Mann und bat in dem Hochzeitshaus ums Nachtlager. Da begannen alle zu lachen und sagten: was wolle er denn, ein altes Gespenst, ins Haus kommen, er könne doch in den Wald zu den Wölfen gehen. Da wurde Gott wütend und sagte im Weggehen: "Zu den Wölfen habt ihr mich geschickt, zu Wölfen werdet ihr selbst werden!"

Kaum hatte der liebe Gott diese Worte ausgesprochen, als auch schon die Braut, der Bräutigam und die Hochzeitsgäste sich in Wölfe verwandelten und knurrend in den Wald verschwanden. Sie waren zwar keine richtigen Wölfe, ähnelten aber den Wölfen so sehr, dass es schwer war, sie von einander zu unterscheiden. Deshalb nannte man sie die Werwölfe.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox