Dieva kalts un Velna izkapts / Die Sichel Gottes und die Sense des Teufels

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Grīva
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Vecos laikos cilvēki griezuši zāli ar kaltiņu; izkapts tad vēl nebijusi nevienam pašam; tikai Velnam gan bijusi branga izkapts jau no laika gala. Reiz arī Dieviņš aizgājis uz savu pļavu ar kaltiņu zāli griezt. Te pienācis Velns pie tā, vaicādams: "Ko tu še dari?" Dieviņš atbildējis: "Sienu pļauju!" Velns, redzēdams, ka Dieviņam maz vedies pļaut, uzvedinājis to pļauties. Labi! viņš mierā un nostādījis Velnu par priekšpļāvēju, piekodinādams, ka atpakaļ paskatīties neesot brīv, jāpļaujot arvienu uz priekšu. Velns arī sācis ar savu lielo izkapti sirdīgi vien griezt, vālas veldamās vēlušās. Dieviņš atkal ar savu kaltu arvienu tikai piedūris Velnam pie kājām un tikpat, kā nemaz nepļāvis. Tā sapļāvuši, kamēr pļava gandrīz jau bijusi nopļauta. Te uz reizi Velns bijis tā piekusis, ka pakritis gar zemi, sacīdams: "Es gan gribēju tevi šoreiz uzvarēt, bet man neizdevās. Nu es zinu, ka tāds vēl nav šinī pasaulē dzimis, kas tevi pārspētu." Velns turpat arī tad aizmidzis, tā runādams, jo bijis par daudz nokusis. Kamēr Velns gulējis, Dieviņš paņēmis Velna izkapti un aizgājis. No tā laika izkapts tikusi visiem pļāvējiem. In alten Zeiten schnitten die Menschen Gras mit Sicheln. Damals hatte noch niemand eine Sense. Nur der Teufel hatte eine prächtige Sense schon von Anfang an. Einmal begab sich auch der liebe Gott auf seine Wiese, Gras zu schneiden. Da kam der Teufel auf ihn zu und fragte ihn: "Was tust du hier?" Gott antwortete: "Ich mähe Gras!" Als der Teufel sah, dass Gott das Mähen nicht recht von der Hand ging, forderte er ihn auf, um die wette zu mähen. Gut! Gott war bereit. Er ließ den Teufel voranmähen und verbot ihm, sich umzuschauen. Der Teufel mähte mit seiner großen Sense wie wild. Gott stieß den Teufel mit seiner Sichel immer ein wenig an die Fersen und mähte so gut wie gar nicht. Sie arbeiteten so, bis fast die ganze Wiese abgemäht war. Da war der Teufel so müde, dass er zu Boden fiel und sagte: "Ich wollte dich diesmal besiegen, habe es aber nicht geschafft. Nun weiß ich, dass ein solcher, der dich besiegen könnte, auf dieser Welt nicht geboren ist." Indem der Teufel noch so sprach, schlief er auch auf der Stelle ein, denn er war gar zu müde. Während der Teufel schlief, nahm Gott dessen Sense und ging davon. Seit der Zeit haben alle Mäher Sensen.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox