Dievs dara cilvēkiem labu, Velns ļaunu / Gott tut den Menschen Gutes, der Teufel Schlechtes

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Mālupes pagasts
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Reiz dzīvojis bagāts saimnieks. Viņam bijis daudz draugu. Arī Dievs un Velns bijuši saimnieka draugi. Reiz Dievs teicis, ka saimnieks viņam labāks draugs, nekā Velnam. Velns to neticējis, jo domājis saimnieku pret sevi labāku esam, kā pret Dievu. Ne viens, ne otrs nevarējis savu taisnību pierādīt, kādēļ saderējuši. Ja saimnieks staigās Dieva pēdās, mīlēs viņa radījumus (arī aitas) un būs tiem līdzīgs, tad Dievs derību vinnēs, bet ja saimnieks staigās Velna pēdās, mīlēs viņa radījumus (cūkas) un būs tiem līdzīgs, tad Velns derību vinnēs.

Bijis ļoti auglīgs gads. Saimnieks bēdājies, ka nu reiz pienākuši laiki, ka nezinot, kur maizi likt. Velns, kā jau labs draugs, gribējis saimniekam izpalīdzēt. Viņš pamācījis saimnieku, lai labību arī dzeŗot, ja nevarot visu apēst. Saimnieks vēl toreiz labību dzert nepratis. Velns palīdzējis viņam arī tālāk. Mazie velnēni aiznesuši kādus pūrus labības uz elli un pagatavojuši brandvīnu. Kad saimnieks dzēris jauno dzērienu, tas ļoti priecājies par tik labu izgudrojumu. Beidzot viņš pavisam apreibis un sācis ar sievu plēsties. Plēsdamies tie iekrituši dubļos un vāļājušies kā cūkas mārkā. Velns piesaucis Dievu, lai tas arī redzētu, ka labais saimnieks staigā Velna un cūkas pēdās. Šoreiz Velns derību vinnējis.

Es lebte einmal ein reicher Bauer. Er hatte viele Freunde. Auch Gott, und der Teufel gehörten zu seinen Freunden. Einmal sagte Gott, der Bauer sei ihm ein besserer Freund als dem Teufel. Der Teufel wollte es nicht glauben, denn er meinte, der Bauer sei besser zu ihm als zu Gott. Da weder der eine noch der andere seine Behauptung beweisen konnte, schlössen sie eine Wette ab. Sollte der Bauer in die Fußstapfen Gottes treten und seine Geschöpfe (auch die Schafe) lieben und ihnen gleichen, dann habe Gott die Wette gewonnen, sollte der Bauer jedoch in die Fußstapfen des Teufels gehen, seine Geschöpfe lieben (die Schweine) und ihnen gleichen, so habe der Teufel die Wette gewonnen.

Es war ein sehr fruchtbares Jahr. Der Bauer klagte, diesmal habe er soviel Brot, dass er nicht mehr wisse, wohin damit. Der Teufel als guter Freund wollte dem Bauern behilflich sein. Er belehrte den Bauern, das Getreide zu trinken, wenn er es schon nicht aufessen könne. Damals verstand der Bauer noch nicht, Getreide zu trinken. Der Teufel half ihm weiter. Die kleinen Teufel schleppten einige Säcke Getreide in die Hölle und machten Branntwein daraus. Als der Bauer das neue Getränk genoss, freute er sich sehr über die prächtige Entdeckung. Schließlich war er ganz berauscht und begann seine Frau zu schlagen. Dabei fielen beide in den Schlamm und wälzten sich darin wie Schweine im Morast. Da rief der Teufel auch Gott herbei, um ihm zu zeigen, dass der gute Bauer in die Fußstapfen des Teufels und der Schweine gehe. Diesmal hatte der Teufel die Wette gewonnen.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox