Pērkons / Der Donner

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Lubāna
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Vecos labos laikos šinī apgabalā dzīvojis reiz ļoti pārticis vecis, ko saukuši par Gausu tēvu. Viņš katram, cik varēdams, izpalīdzējis un nekad neprasījis: "Kad tu man atdosi?" Reiz šinī apgabalā uznākuši bada gadi, visi žēlojušies: "Kur mēs ņemsim maizi, ko ēdīsim?" Gausu tēvam bijušas pilnas klētis ar labību. Visi nākuši un lūguši, lai dodot labību un viņš arī devis, cik tik katram vajadzējis. Kamēr bijuši bada gadi, visi zinājuši labo Gausu tēvu atrast, bet drīz atnākuši labi gadi un neviens vairs neatminējies, ka tikai Gausu tēvs viņus izglābis no bada nāves. Bet tad vienreiz ļaudis tikuši labi pārmācīti.

Bijis pats vasaras vidus, lauki stāvējuši kuplu kuplie, te uz vienu reizi izcēlies pērkona negaiss ar krusu un nositis visiem labības laukus, ka ne asniņš dzīvs nepalicis. Bet kā par brīnumiem, kā pērkons nācis pret Gausu tēva māju, tā uzreiz stipra balss no mākoņiem saukusi uz zemi: "Pie Gausu tēva mājas spundi uz augšu un tālāk vairs ne!"

Tūliņ negaiss sagriezies sāņus un tanī vietā neaizticis ne zālītes galiņa.

Tā nu nepateicīgie ļaudis bija pārmācīti, bet nu atkal viņiem bija jāgriežas pie Gausu tēva pēc palīdzības. Arī šoreiz Gausu tēvs ar lielāko prieku viņiem izpalīdzējis.

In der guten alten Zeit lebte in dieser Gegend ein sehr wohlhabender alter Mann, der Gausu tēvs (etwa Vater Wohlstand) genannt wurde. Er half jedem nach Kräften und fragte nie: "Wann wirst du es mir zurück geben?" Einmal wurde die Gegend, in der er lebte, mehrere Jahre hintereinander von einer Hungersnot heimgesucht. Alle Leute klagten und stöhnten: "Woher sollen wir nun Brot nehmen, was werden wir jetzt essen?" Die Speicher des Gausu tēvs waren noch mit Getreide gefüllt. So kamen alle zu ihm und baten ihn um Hilfe, und er gab einem jeden, soviel er brauchte. Solange die Hungersnot andauerte, wusste jedermann, den Gausu tēvs zu finden, aber sobald die Hungerjahre vorbei waren, vergaßen sie, dass nur er sie vor dem Hungertod errettet hatte. Aber einmal bekamen die Leute eine gute Lehre.

Es war gerade Mittsommer. Die Saat stand in großer Üppigkeit da, als plötzlich ein Gewitter mit Donner und Hagel heraufzog und das Getreide auf allen Feldern so niederschlug, dass nicht ein Hälmchen aufrecht blieb. Aber als sich das Gewitter dem Hof von Gausu tēvs näherte, erscholl plötzlich aus den Wolken eine gewaltige Stimme, die rief: "Auf dem Grund von Gausu tēvs das Spundloch nach oben kehren und keinen Schritt weiter!"

Gleich wich die Gewitterwolke zur Seite, ohne auch nur ein Grashälmchen auf dem Grund des Gausu tēvs zu beschädigen.

Jetzt waren die undankbaren Leute belehrt worden und mussten sich in ihrer Not wieder an den Gausu tēvs wenden. Auch diesmal hat dieser ihnen mit Freuden ausgeholfen.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox