Ūdens-māte / Die Mutter der Gewässer

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Jaunpiebalga
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Še atstāstu, ko man kāds 85 g. v. tēvs stāstīja — viņš to atkal dzirdējis savās jaunības dienās no veciem cilvēkiem. Kāpuru kalna ezera ziemeļa stūŗa galā reiz atradusies pirmā Jaun-Piebalgas draudzes baznīca, Mārijas baznīca. Šo baznīcu ļaudis turējuši par ļoti svētu. Tai arī bijis tāds brīnuma spēks: ja kāds solījies un taisījies nākošā svētdienā iet uz baznīcu, bet neaizgājis, tad palicis slims un ātrāk netapis vesels, kamēr izpildījis savu solījumu. Baznīcu nodedzinājuši kareivji krievu-zviedru kaŗā. Par šādu nedarbu kaŗa vīri tūlīt nosodīti: viņi visi saskrējuši ar savām kaŗa lietām ezerā: Daži lietas esot redzējuši ezera dibenā.

No tā brīža, kamēr baznīcas nav, mūsu apgabalā vairs neesot tik lielu lopu kā senāk. Tomēr ik gadus Mārijas uzņ. dienā ļaudis sapulcējušies pie Kāpuru kalna ezera. Vēl priekš 40 gadiem sanākuši ļaudis tūkstošiem, bet pēdējā laikā sapulcējušies jo gadu, jo mazāk. Taču pat vēl mūsu dienās Skrāģu krogā, kas tikai pusversti tālu no vecās sapulces vietas, sanāk Mārijas uzņ. dienas vakarā apkārtējie kaimiņi un pavada kopā to vakaru jautri. Ja vaicā, kādēļ nākot, tad atbild: "Tas jau tēvu tēvu ieradums."

Hier will ich das wiedererzählen, was mir ein 85-jähriger Vater erzählt hat, der es in seiner Jugend wiederum von alten Leuten gehört hatte. Am Ufer des Nordzipfels des Kāpuru kalna ezers befand sich dereinst die erste Kirche der Gemeinde Jaunpiebalga, die Marienkirche. Diese Kirche hielten die Leute für einen sehr heiligen Ort. Die Kirche besaß eine wunderliche Kraft: wenn jemand versprochen hatte, am nächsten Sonntag zur Kirche zu gehen, tat es aber nicht, so erkrankte er und wurde erst dann wieder gesund, sobald er sein Versprechen erfüllt hatte. Die Soldaten des russisch-schwedischen Krieges haben die Kirche niedergebrannt. Für eine solche Untat wurden die Soldaten auf der Stelle bestraft: sie liefen mitsamt ihren Kriegswerkzeugen in den See. Man habe ihre Waffen später auf dem Grund liegen sehen.

Seit der Zeit, da es keine Kirche mehr gibt, gibt es in unsere Gegend auch kein so prächtiges Vieh mehr. Doch versammelten sich die Leute am Tage Mariä-Himmelfahrt am See des Kāpuru kalns. Noch vor vierzig Jahren sind Menschen zu Tausenden gekommen, aber in der letzten Zeit gibt es immer weniger Leute, die kommen. Aber sogar noch zu unserer Zeit versammeln sich im Skrāģu krogs (krogs= Krug, Wirtshaus), der sich nur eine halbe Werst von dem alten Versammlungsort befindet, am Tage Mariä-Himmelfahrt die Bauern der näheren Umgebung und verbringen den Abend in fröhlicher Geselligkeit. Wenn man sie fragt, warum sie sich versammelt haben, antworten sie: "Das ist ein Brauch aus der Zeit unserer Urväter."

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox