Mājas-kungs / Der Haus-Herr

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Krūte
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Reiz daži zemnieki braukuši uz tālāku apgabalu pēc niedrēm, bet uznācis vakars un viņi līdz galam netikuši, tādēļ iegājuši kādās mājās un lūguši naktsmājas. No sākuma negribējuši viņiem atļaut pārgulēt, jo būšot lielas viesības, bet beidzot atļāvuši ar'. Tikai par to, ko redzēšot, nedrīkstot ne smieties, ne runāt.

Tad uztaisījuši svešajiem guļu vietas aiz krāsns. Viens no viņiem aizmidzis, bet otram nenācis miegs un tas gribējis redzēt, kas notiks. Mājinieki lieliski rīkojušies, cepuši, vārījuši un pēc tam klājuši lielus galdus, kā uz godībām. Bijuši visādi labi ēdieni. Pēc tam nolikuši laipas no galda līdz klētij un paši dziedādami gājuši uz klēti. Pēc kāda laika nākuši visi atkal atpakaļ, bet papriekšu visiem nācis tāds savāds briesmīgs villains kustonis. Pie durvim viņš sarāvies no svešas smakas. Mājinieki sākuši dziedāt: "Nāc iekšā, Dieviņ, neboksties svešu ļaužu!" Tad viņš gājis istabā un aplaizījis no visiem ēdieniem un gājis atkal atpakaļ uz klēti. Mājinieki pēc tam līksmojušies, ēduši un dzēruši visu nakti.

Einmal fuhren einige Bauern nach einem entfernten Ort, um Schilfrohr zu holen. Es wurde Abend, aber sie hatten ihr Reiseziel noch nicht erreicht, deshalb kehrten sie auf einen Bauernhof ein und baten ums Nachtlager. Anfangs wollte man sie nicht aufnehmen, denn auf dem Hof sollte ein großes Fest stattfinden, aber schließlich gewährte man ihnen doch Nachtlager. Man ermahnte sie nur, dass sie darüber, was sie zu sehen bekommen werden, weder reden noch lachen dürften.

Man bereitete für die Fremden ein Lager hinter dem Ofen. Der eine schlief gleich ein, aber der andere war noch munter und wollte gar zu gern sehen, was da geschehen werde. Es wurde gebraten und gekocht. Dann wurden lange Tische gedeckt wie bei großen und festlichen Gelegenheiten. Dann begaben sie sich singend zur Klete (Vorratshaus). Nach einer Weile kehrten sie wieder ins Haus zurück, aber allen voraus lief ein sonderbares behaartes Wesen. An der Tür zuckte es etwas zusammen, da es fremden Geruch witterte, aber da begannen die Hofleute zu singen: "Komm herein, Dieviņš ( dim. Hier und weiter mit das Gottchen übersetzt) fürchte dich nicht vor fremden Leuten!" Das Wesen kam herein kostete von allen Speisen und kehrte dann wieder in die Klete zurück. Die Menschen aber setzten sich an die Tische, aßen und tranken und feierten die ganze Nacht.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox