Mājas-kungs / Der Haus-Herr

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Vatrāne
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Vecais Kažaunieku mājas saimnieks agrāk esot barojis gariņus. Lielos svētkos no ēdiena agrāki nevienam nebijis brīv ēst, kamēr pats saimnieks pabarojis gariņus: nosmērējis katla kāsi, uzlicis ēdamo uz rijas augšas, uz pirts krāsns un vēl kur nebūt. Vēlāk, citu samācīts, Kažaunieks šādu māžļošanos atmetis, bet tad velni sākuši viņu mocīt. Tā vienreiz, no muižas uz māju nākot, pie Rumbas kalna viņu sastapis velns un vedinājis lauzties. No laušanās Kažaunieks atkratījies, teikdams, ka esot slims. Tad velns, ne vārda nesacīdams, gājis viņam līdz. Kaužaunieks, ceļu labi zinādams, neko nebaidījies un gājis vien tālāk; bet ceļš izlicies ļoti gaŗš, tā kā mājas nemaz nevarējis sagaidīt. Tā Kažaunieks gājis visu nakti, kamēr no rīta saulei lecot, viņam it kā acis atvērušās: neredzējis vairs neviena velna, ne ceļa un pats atradies Ezerpurvā. Šis purvs no Rumbas kalna ir labi tālu un uz viņu ejot ir jāiet pa vagām un grāvjiem; bet Kažaunieks no visa tā nekā nemanījis, tikai gājis vien ar velnu pa līdzenu ceļu, kamēr uz reizi atradies purvā. Kad minētais Kažaunieks nomiris, tad riju, kuŗā viņš dzīvojis, kā velna perekli, pērkons nospēris un no tā laika Kažauniekos vairs velni nerādoties. Der alte Bauer des Kažaunieki-Hofes habe früher Geistern geopfert (Geister gefüttert). Bei festlichen Gelegenheiten durfte niemand eher von den Speisen kosten, bevor der Bauer die Geister bewirtet hatte. Er brachte das Essen auf den Darrboden, stellte es auch auf den Badstubenofen und noch an anderen Stellen hin. Von anderen Leuten belehrt, hörte der alte Kažaunieks auf, den Geistern zu opfern. Aber nun begannen die Teufel ihn zu plagen. Als er einmal vom Gutshof nach Hause ging, begegnete ihm in der Nähe des Rumbu kalns der Teufel und forderte ihn zum Wettkampf auf. Der Teufel schlug ihm das Ringen vor, aber der Bauer lehnte es ab, indem er sagte, dass er krank sei. Da sagte der Teufel kein Wort und folgte ihm. Der Kažaunieks, der die Straße gut kannte, fürchtete sich nicht und setzte nur seinen Weg fort. Aber der Weg kam ihm sehr lang vor und er kam und kam nicht nach Hause. Der Kažaunieks ging die ganze Nacht. Beim Sonnenaufgang gingen ihm die Augen gleichsam auf: er sah weder den Teufel noch die Straße mehr und befand sich in dem Ezerpurvs (See–Sumf). Jener Sumpf befindet sich weit entfernt vom Rumbas kalns; um ihn zu erreichen, muss man über Gräber und Äcker laufen, aber davon hatte der Kažaunieks nichts gemerkt: er war mit dem Teufel auf einer ebenen Straße gegangen, befand sich aber nun doch im Sumpf. Als der alte Kažaunieks gestorben war, schlug der Blitz in die Korndarre ein, in der sich der Teufel eingenistet hatten, und seit der Zeit lassen sich die Teufel auf dem Kažaunieki Hof nicht mehr sehen.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox