Rūķīši / Die Zwerge

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Gulbene
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Reiz vienam saimniekam katru nakti zirgi vesti no staļļa ārā un nostrādāti gluži slapji. Gribējis zināt, kas to dara, un gājis sargāt. Labi. Kā nākusi pusnakts, pienācis pilns stallis mazu cilvēciņu, veduši zirgus laukā, sajūguši arklos un sākuši itin visi pagalmā art. Saimnieks nedrīkstējis nekā darīt: bijis bail, ko ar tik daudziem iesākšot. Tad nu aruši, aruši mazie cilvēciņi, izplēsdami visu pagalmu. Beidzot ieveduši slapji noartos zirgus stallī atpakaļ un paši turpat izputējuši. Rītā saimnieks redzētos brīnumus izstāstījis citiem. Tad viens cilvēks pamācījis, lai aizsitot staļļa durvim pulka mazu krustiņu priekšā, tad cilvēciņi nenākšot vairs ne lūdzami. Darījis arī tā un patiesi zirgus vairs neviens pats nenostrādinājis. Einmal wurden einem Bauer jede Nacht die Pferde aus dem Stall geführt und so abgetrieben, dass sie ganz nass wurden. Er wollte wissen, wer es tat und beschloss, Wache zu halten. Gut. Sobald es Mitternacht wurde, füllte sich der Stall mit kleinen Menschlein. Sie führten die Pferde aus dem Stall, spannten sie vor Pflüge und begannen auf dem Hof zu pflügen. Sie pflügten und pflügten, bis sie den ganzen Hof umgepflügt hatten. Schließlich brachten sie die nass abgetriebenen Pferde in den Stall zurück und verschwanden auf der Stelle. Am nächsten Morgen erzählte der Bauer von den Wundern, die er gesehen hatte, anderen Leuten. Jemand riet ihm, viele kleine Kreuze an die Stalltür zu schlagen, dann würden die kleinen Menschlein nicht mehr kommen — und wenn man sie darum bitten würde. Er befolgte den Rat, und nun kam niemand mehr, um seine Pferde abzutreiben.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox