Pūķa iegūšana un darbība / Das Anschaffen des Drachen und seine Tätigkeit (Wirksamkeit)

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Vienai saimniecei vīrs no Rīgas bija pārvedis sviesta pūķi, kas viņai katru sestdienas vakaru pārnesis daudz sviesta. Bet pūķa sanestais sviests, ar ko viņa ēdinājusi saimi, bijis negards un saimei apnicis to ēst. Kāds puisis bija apņēmies to izpētīt, kur saimniece šādu sviestu dabon, un tādēļ no tā slepeni paņēmis kādu piku un to aiznesis pie zīlētāja, lai uzzīlētu, kas tas par sviestu. Zīlētājs sviestu apskatījis, to pabaudījis un izspļāvis, sacīdams: "Tas ir pūķa sviests. Tavai saimniecei laikam ir pūķis, kas viņai sanesis šo draņķi."

Puisis gribējis izzināt, kāds saimnieces pūķis izskatās, un tādēļ nākošās sestdienas vakarā paslēpies klētī, kur saimniece katru sestdienas vakaru mēgusi ilgi rīkoties.

Saimniece klēts vidū izlikusi palielu trauku un tad bubinājusi: "Tagad, Dūdiņ, atnes man atkal sviestu, ar ko saimi ēdināt!" Pēc tam viņa aizgājusi, atstādama klēts durvis pievērtas, lai pūķis varētu ienākt. Tūliņ pēc tam kāds melns vīrs ienācis klētī, uztupies uz izliktā trauka un to piepļurkšķinājis.

Svētdienas rītā saimniece no klēts atnesusi šo pūķa sviestu un to uzlikusi uz galda saimei brokastam. Visi ēduši šo negardo sviestu, tikai minētais puisis vien ne. Tas grauzis sausu maizi.

"Kāpēc tu neēd sviestu?" saimniece jautājusi.

"Tādēļ to neēdu, ka tas nav sviests, bet pūķa Dūdiņa sūdi," puisis atbildējis.

Saimniece uz to iekliegusies, nogāzusies gar zemi un tūliņ izlaidusi garu, bet arī puisis stipri saslimis.

Ein Bauer hatte seiner Frau einen Butter-Drachen aus Riga gebracht. Jeden Samstagabend schaffte er ihr viel Butter herbei. Aber die Butter, die der Drache herbeischleppte und die, sie ihrem Gesinde zu essen gab, schmeckte nicht, und das Gesinde war ihrer schnell überdrüssig. Ein Knecht nahm sich vor zu ergründen, woher die Bäuerin solche Butter hatte. Er nahm davon heimlich einen Klumpen und brachte ihn zum Zauberer (Wahrsager). Der Wahrsager betrachtete die Butter, probierte davon und spie sie wieder aus, indem er sagte: "Das ist ja Drachen-Butter. Deine Bäuerin scheint einen Drachen zu haben, der, ihr diesen Dreck herbeischafft."

Der Knecht wollte gern wissen, wie der Drache der Bäuerin aussah. Deshalb versteckte er sich am Freitagabend in der Klete, wo die Bäuerin sich jeden Samstagabend lange zu schaffen machte.

Die Bäuerin stellte mitten in die Klete (Vorratshaus) ein ziemlich großes Gefäß und sagte: "So, Dūdiņš, hole mir nun wieder Butter für das Gesinde!"

Dann ging sie hinaus und ließ die Tür angelehnt, damit der Drache hereinkommen konnte. Gleich darauf kam ein schwarzer Mann in die Klete, hockte sich hin und entleerte sich in das Gefäß.

Am Sonntagmorgen brachte die Bäuerin die Drachen-Butter auf den Tisch und gab sie dem Gesinde zum Frühstück. Alle aßen die unschmackhafte Butter, nur der Knecht aß trockenes Brot. "Warum isst du keine Butter?" Fragte die Bäuerin. "Ich esse sie nicht, weil sie gar keine Butter ist, sondern der Dreck des Drachen Dūdiņš."

Als die Bäuerin das hörte, schrie sie auf, fiel hin und war auf der Stelle tot. Aber auch der Knecht wurde schwer krank.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox