Pūķis apvainots / Der Drache ist beleidigt

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Džūkste
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Senāk džūkstenieki bieži vien dabūjuši braukt uz Enguri malkā. Tā toreiz viens šejienietis nobraucis engurniekos pašā budēļu vakarā — vai arī cits kāds vakars, kas viņu tik skaidri atmina — un apmeties pie viena turienes saimnieka par nakti. Bet tai vakarā šim saimniekam bijuši tā kā tādi savādi svētki: tur bijuši sacepti rauši, gaļa savārīta un visi mājinieki sēdējuši gar galdu klusiņām, itkā ko gaidīdami. Te uz vienu reizi mans džūkstenieks pamana: ielien pār slieksni tā kā krupis, kā nav krupis, nevar pateikt, kas īsti par tādu — un nu velkas arvienu klātāk un klātāk ēdamam; bet engurnieki stāv rokas salikuši, skatās un nepīkst ne vārda.

Tā mans džūkstenieks nevarējis vairs nociesties — viņam palicis tā ērmoti — izlēcis stāvus un iesaucies: "Ja tu, tāds krupi, esi labs gars, tad lien ar kājām, ko tu te gories; un ja neesi labais, tad ārā pa durvim!"

Tiklīdz kā to izteicis, tā mans krupis — kas viņš nu bijis — slieksnim pāri un zibens ātrumā, kur palicis, kur ne.

Bet kas nu par traci! Engurnieki kā sadeguši džūksteniekam virsū: "Tādi spitāļi, negantnieki te atvēžojuši! — aizdzen mūsu dieviņu! Tam jau ļauna vārda nedrīkst uzteikt, šis viņam noprasīs, kas viņš par garu! Ārā, visi ārā, nakts vidū ārā no mūsu mājām!"

Un patiesi iztriekuši džūksteniekus nakts vidū, lai brauc, kur grib: lai brauc mežā gulēt, ja nesalst!

Nu, šie aizbraukuši arī. Un kas tad tur tālāk ar to dieviņu noticis, to nevar zināt.

Früher mussten die Männer aus Džūkste des Öfteren nach Engure fahren, um Holz zu holen. Eines Abends war auch ein Mann von hier nach Engure gefahren und hatte einen der dortigen Bauern ums Nachtlager gebeten. An dem Abend hatte der Bauer ein sonderbares Fest: man hatte Fladen gebacken und Fleisch gekocht, und das Gesinde saß schweigsam am Tisch, als würde man jemand erwarten. Auf einmal sieht der Mann aus Džūkste: etwas wie eine Kröte krabbelt über die Schwelle herein und kriecht immer näher und näher an das Essen heran. Die Leute aus Engure stehen mit gefalteten Händen und sagen kein Wort. Da wurde es unserem Mann aus Džūkste ganz sonderbar ums Herz. Er sprang auf die Beine und rief aus: "Wenn du, Kröte, ein guter Geist bist, so komm ordentlich, was kriechst du da! Bist du kein guter Geist so mach, dass du herauskommst!"

Kaum hatte er die Worte ausgesprochen — da rannte die Kröte -oder was sie sonst war — schnell wie der Blitz über die Schwellt hinaus und verschwand.

Aber jetzt gab es einen Tanz! Die Leute aus Engure fielen über den Mann aus Džūkste mit Schimpfen und Schreien her:

"So ein Bettler, so ein Tagedieb, er kommt daher und vertreibt unser Gottchen! Zu dem darf man kein böses Wörtchen sagen, da kommt der daher und wird fragen, was er für ein Geist sei! Hinaus mit dir, hinaus mitten in der Nacht mit dir!"

Und sie trieben den Mann aus Džūkste mitten in der Nacht aus dem Haus, mochte er fahren wohin er wollte, mochte er im Walde schlafen, wenn es ihm nicht zu kalt war.

Nun, er fuhr denn auch davon. Was mit dem Gottchen weiter geschehen war, das kann man nicht wissen.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox