Pūķis apturēts / Der Drache wird angehalten

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Lugaži
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Dzīvojuši senatnē divi brāļi. Abi gan bijuši saimnieki, bet tomēr abiem vienādi negājis. Viens bijis īsti turīgs, otrs gar! visai strādīgs, uzcītīgs būdams, kā nevarējis, tā nevarējis iekopties mantā. Strādājis, cik vien jaudājis, tīrumi arī nav neauglīgi bijuši, bet viss velti, kā neticis, tā neticis ne soli uz priekšu. Otra brāļa mantība un bagātība arvien gājusi pilnībā un vairumā. Abi gan vienādi izsējuši, vienādi ieņēmuši, vienādi izdevuši, bet jaunākam brāļam arvienu ātrāki klēts iztukšojusies, kamēr vecākam gadu gadiem kaudžu kaudzēm stāvējusi labība klētī apcirkņos. Pēdīgi jaunākais nabagākais sācis dibināt, kā gan tas nāk, ka viņam tā iet, un tā nomanījis, ka otram brāļam pūķis mājās. Tas savu klēti krietnāk uzraudzīdams manījis, ka tam ik naktis labība zūd, visvairāk rudzi, un turklāt pareizi domā, ka brāļa pūķis to laikam aiznes. Izmēģinādams uzbārstījis uz saviem rudziem labu kārtu zaļu skuju. Rītā gājis lūkot. Patiesi rudzi atkal ar visām skujām nesti. Brāļa klētī iegājis, tas uzgāja, ka tiešām tur viņa rudzi nonesti ar visām skujām. Par to runājis ar brāli. Bet brālis liedzies un taisnojies, ka tas pavisam neesot tiesa, ka šā rudzi varējuši tikt viņa klētī, jo visi mājas ļaudis varot apliecināt, ka naktī neviens nav klēts durvis vaļā slēdzis. Tā no vecākā brāļa nekādas patiesības neizdabūjis, tas domāja: "Paga, paga tu, labais brāli, gan es tavu pūķi savā klētī novaktēšu. Došu tam tādu mācību, ka tas manā klētī gan vairs nerādīsies." Kā domājis, tā darījis, tā bijis. Nākošā naktī tas paņēmis savu dubultnīcu, pielādēdams vienu stobru ar svinu, otru ar sudrabu, un nostājies kādā tumšā noslēptā vietā, pūķi gaidīdams. Varējis būt tā ap pusnakti, kad tas ierauga, ka jumta cekuls atveras un pūķis kā uguns liesma šaujas iekšā. Mazu gaismiņu, kā svecīti uz apcirkņa malas uzlicis, atveŗ smalku, smalku ādas maisu vaļā, ko bija līdz paņēmis, un sāk tanī rudzus no apcirkņa bērt. Tiklīdz kā to pūķis dara, tad jaunākais brālis izšauj tam svina lādiņu virsū, bet par to tas neliekas nemaz savā darbā traucēties. Bet tikko tas šāvis ar sudraba lādējumu, tā pūķis acumirklī izskrējis caur jumtu no klēts ārā, savu ādas maisu turpat atstādams. To paņēmis, tas redzējis, ka maiss bijis taisīts no ļoti smalkas ādas; varējis būt tā ap trīs pūri liels. Maisu apsējis sev ap pliku miesu, lai to brāļa pūķis nevarētu dabūt rokā, un tā viņu labu laiku nēsājis. Bet nu bijis reiz pirtī jāiet, jāvelk krekls zemē, jānoraisa arī pūķa maiss. To uzlicis zem sava krekla uz pirts kārtiņas. Nomazgājies grib apģērbties un pūķa maisu atkal apsiet, bet tā kā nav, tā nav, prom kā vējā. Lai gan to brāļa pūķis, jaunākam brāļam mazgājoties, neredzot bija aiznesis, tad tomēr tam no pūķa bija miers. No tā laika arī viņa turība vairojās. Es lebten einmal in alter Zeit zwei Brüder. Beide waren Bauern, aber beide hatten nicht das gleiche Glück. Der eine war sehr wohlhabend, der andere dagegen, der fleißig und arbeitsam war, kam und kam nicht auf den grünen Zweig. Er arbeitete soviel er nur vermochte, seine Felder waren nicht unfruchtbar, dennoch kam er keinen Schritt voran, während der Reichtum seines Bruders sich mehrte. Beide säten gleich viel Korn aus, beide ernteten gleich viel, beide verbrauchten gleich viel, dennoch wurde das Vorratshaus des jüngeren Bruders bald leer, während im Vorratshaus des älteren Bruders noch Korn aus den Vorjahren lag. Schließlich begann der jüngere Bruder der Sache auf den Grund zu gehen und erfuhr, dass der ältere Bruder einen Drachen besaß. Nun fing er an, seine Klete (sein Vorratshaus) besser zu bewachen und merkte bald, dass ihm jede Nacht Korn, meist Roggen verschwand. Er hatte ganz richtig erraten, dass der Drache seines Bruders es fortschleppte. Um die Sache zu prüfen, schüttete er grüne Tannennadeln auf sein Korn aus. Am anderen Morgen schaute er nach: ja, man hatte wieder Roggen samt Tannennadeln fortgetragen. Als er das Vorratshaus seines Bruders betrat, fand er dort seinen mit Tannennadeln vermischten Roggen. Er sprach darüber mit seinem Bruder. Aber sein Bruder leugnete es und beteuerte, dass es völlig unmöglich sei, dass sich sein Roggen in seinem, des Bruders, Vorratshaus befinden könnte, denn sein Gesinde könne bezeugen, dass niemand in der Nacht die Tür des Vorratshauses aufgeschlossen habe. Als nun der ältere Bruder nicht bereit war, die Wahrheit zu sagen, dachte der jüngere Bruder bei sich: "Warte nur, mein guter Bruder, ich werde schon noch deinen Drachen in meinem Vorratshaus erwischen. Und dann werde ich ihm eine solche Lehre erteilen, dass er sich in meiner Klete nicht mehr zeigen wird." Wie gedacht, so getan. In der nächsten Nacht nahm er seine Doppelflinte, lud sie mit Blei und mit Silber (den anderen Lauf) und stellte sich in einen dunklen Winkel, wo er auf den Drachen wartete. Es konnte um die Mitternacht sein. Da sieht er, dass das Dach sich öffnet und der Drache wie eine Feuerflamme hereingeflogen kommt. Er stellt ein kleines Licht auf den Rand des Kornverschlages, öffnet einen feinen ledernen Sack, den er mitgenommen hatte, und beginnt das Korn in den Sack zu schaufeln. Sobald der Drache seine Tätigkeit beginnt, feuert der jüngere Bruder Blei auf ihn ab. Aber der Drache lässt sich gar nicht stören. Als der Bruder jedoch die Silberladung auf ihn abfeuerte, da flog der Drache zum Dach hinaus und ließ seinen ledernen Sack zurück. Der Bruder besah sich den Sack und stellte fest, dass er aus einem sehr feinen Leder gemacht war und dass in ihn gut drei Lofmaß hineingingen. Er wickelte sich den Sack um den nackten Leib, damit der Drache seines Bruders ihn nicht holen konnte. So trug er ihn lange Zeit. Als er aber eines Tages zur Badestube gehen wollte, musste er natürlich die Kleider ausziehen und auch den Sack abwickeln. Er legte den Sack unter sein Hemd. Als er sich gebadet und gewaschen hatte und sich wieder anziehen und auch den Sack des Drachen wieder um seinen Leib wickeln wollte, war der Sack verschwunden. Obwohl der Drache des Bruders den Sack geholt hatte während er sich wusch, so hatte er doch künftig Ruhe vor dem Drachen. Von der Zeit an mehrte sich sein Wohlstand.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox