Velni nēsā akmeņus / Die Teufel tragen Steine

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Dignāja
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Kurzemē, Sērpils pagastā, pie Baltiņu ezera, atrodas Baltiņu kalni. Senāk tur esot dzīvojis velns. Netāl no šī ezera ir liels pāršķelts akmens, par ko ir uzglabājusies šāda teika.

Reiz ezermalā viens vecītis vijis valgus. Te no tuvējiem Baltiņu kalniem atskrējis velns un prasījis, kam šis valgus vijot. Vecītis atteicis, ka gribot Baltiņu kalnus gāzt ezerā. Velns ļoti satrūcies un sācis lūgt vecīti, lai viņam liekot darīt kādu tik gribot darbu, tikai kalnus lai atstājot turpat. Brītiņu padomājis, vecītis licis velnam nest akmeni no ezermalas līdz tuvējām mājām, jo viņš sev gribot akmens māju celt. Labi. Velns ņem milzīgo akmeni uz pleciem un nes. Par nelaimi necik tālu nepanesis, iedziedājies gailis un visiem velniem bija jāiet mājās. Velns nu sviedis akmeni ar tādu spēku no pleciem, ka tas dziļi iegrimis zemē un pāršķēlies divos gabalos. Tā viņš stāv pāršķelts vēl šo baltu dienu.

Am Baltiņu ezers der Sērpils-Gemeinde in Kurland, befinden sich die Baltiņu-kalni (Berge) früher hat dort der Teufel gewohnt. Nicht weit vom See entfernt liegt ein großer gespaltener Stein, über den sich die folgende Sage erhalten hat:

Einmal saß ein alter Mann am Ufer des Sees und drehte Stricke. Da kam aus den nahen Baltiņi-Bergen der Teufel angerannt und fragte, wozu er die Stricke drehe. Da antwortete der Alte, er wolle die Baltiņi-Berge in den See ziehen. Da erschrak der Teufel sehr und bat den Alten, ihm jede Arbeit aufzuerlegen, wenn er nur die Baltiņi-Berge in Frieden lassen wolle. Der Alte dachte eine Weile nach, dann befahl er dem Teufel, einen großen Stein vom Ufer des Sees bis auf den nahen Bauernhof zu tragen, denn er wolle sich ein steinernes Haus bauen. Gut. Der Teufel hob sich den riesigen Stein auf die Schulter und ging los. Unglücklicherweise kam er nicht weit, denn plötzlich krähte der Hahn: da müssen alle Teufel verschwinden. Der Teufel warf den Stein mit einer solchen Wucht von der Schulter, dass er tief in die Erde einsank und in zwei Teile gespalten wurde. So liegt er noch heute.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox