Velni nēsā akmeņus / Die Teufel tragen Steine

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Rendas pagasts
Year of recording
Age of informant 97
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Viena sieva reiz gājusi pa Valča mežu vēlu vakarā. No krūmiem iznācis smalks jaunskungs un sacījis, ka šij nu jāpaliek par viņa sievu. Sieva no sākuma negribējusi ne dzirdēt, jo pašai bijis vecis mājās, bet tomēr labāk viņai paticis smalkais jaunskungs. Beidzot abi sarunājuši, kā precēsies un brauks uz jaunu zemi, ka vecais vīrs nemaz nezinot. Sieva nu tīri priecīga, ka nu būšot tāds skaists vīrs, bet nezin kā ieraudzījusi, ka šim ir aste un divi ragi. No bailēm sieva iekliegusies: "Dievs, stāvi man klāt." Gaisā nokūpējuši zili dūmi, un jaunskungs palicis par lielu, pelēku akmeni.

Šis akmens vēl tagad stāv Valču mežā un neviens viņu neaiztiek.

Einmal ging eine Frau am späten Abend durch den Valcis-Wald.

Da kam aus dem Gebüsch ein hübscher Jungherr hervor und sagte zu ihr, sie müsse seine Frau werden. Anfangs wollte die Frau nichts davon hören, denn sie hatte ja ihren Alten zu Hause, doch der feine Jungherr gefiel ihr besser. Schließlich beschlossen sie zu heiraten und in ein anderes Land zu fahren, so dass der Alte es gar nicht erfahren werde. Die Frau freute sich einen so schönen Mann zu bekommen, aber auf einmal bemerkte sie dass er einen Schwanz und Hörner hatte. In ihrer Angst rief sie aus: "Gott, steh mir bei!" In der Luft wirbelte blauer Rauch auf, und der Jungherr verwandelte sich in einen großen grauen Stein.

Dieser Stein liegt noch immer im Valču-Wald, und niemand rührt ihn an.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox