Kustonis, kas acim redzot aug lielāks / Ein Tier das zusehends wächst (größer wird)

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Smiltene
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Reiz vienc ceļa — vīrs sprēgoņā (ļoti aukstā laikā) braucis no pilsētas uz māju. Šis nu braucis, braucis un uzreiz pamanīš, ka uz ceļa vidus guļ mazs jērīc. Nu vīrs apturēš zirgu, izkāpis no vezuma un gāš apskatīt jērīnu. Jērīc bīš pavisam slapš, nupat kā piedzimis. Ceļa — vīrs izermojies, kā gan jērīc te ticis pavisam slapš un vē tādā sprēgoņā uz paša ceļa vidus. Tūlumā nevienas mājas nebīš, neviena cilvēka, ne kustoņa ar un ceļa — vīrs vairs nekā daudz nedomāš, ņēmis tik jērīnu cieti un ielicis savā vezumā. Nu ceļa — vīrs jērīnu balzīš, kā vie mācēdams, lei šis nenosalst un pats akal jērīnu glaudīš vienā glaudīšanā un tā vie pie sevis sacīš: "Nebūtu nu es gadījies, ta tu jau sen būtu pagalam un ragā sasalis!" Un ceļa — vīrs tik braucis un glaudīš jērīnu. Bet jo ceļa — vīrs vairāk jērīnu glaudīš, jo jērīc tik audzis lielāks un lielāks, nu jau ceļa — vīram vairs nebīš vezumā lāga rūmes un zirgs ar tiktikko vezumu vilcis. Nu ceļa — vīrs manīš, ka nav vis labi, sācis lūgt Dievu un skaitīt tēva reizi. Ka nu ceļa — vīrs bīš tēva reizi izskaitīš un aizmetis sev krustu priekšā, tā lielais jērs uzreiz pazudis. Ceļa — vīrs pabrīnējies un ta braucis tik akal savu ceļu. Einmal fuhr ein Mann bei klirrendem Frost von Riga nach Hause. Auf einmal bemerkte er ein kleines Lamm, dass mitten auf der Straße lag. Der Mann hielt sein Pferd an, stieg aus dem Wagen und sah sich das Lamm an. Das Lämmchen war noch ganz feucht — wie eben geworfen. Der Mann wunderte sich: wie mochte sich nur ein soeben geworfenes Lämmchen bei klirrendem Frost mitten auf der Straße befinden. In der Nähe war kein Hof, kein Tier und kein Mensch zu sehen. Da überlegte der Mann nicht lange, sondern hob das Lamm in seinen Wagen. Der Fuhrmann wickelte das Lämmchen ein so gut es ging und streichelte es immer wieder, indem er sprach: "Wäre ich nicht gekommen, so wärest du schon längst erfroren!" Und so fuhr er weiter und streichelte das Lämmchen. Aber je mehr er es streichelte, umso größer wuchs das Lämmchen. Schließlich war es schon so groß, dass der Fuhrmann selbst kaum mehr Platz in seinem Wagen hatte. Das Pferd konnte die führe nur noch mit Mühe weiterziehen. Jetzt merkte der Mann, dass es nicht mit guten Dingen zuging. Er begann zu beten. Nachdem er das Vaterunser gebetet und sich bekreuzigt hatte, war das Lamm auf einmal verschwunden. Der Mann wunderte sich und setzte seinen Weg fort.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox