Velni mantas nesēji / Teufel als Zuträger von Schätzen

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Sērpils
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Reiz dzīvoja viens mežsargs vārdā Brencis. Jau ilgus gadus viņš bija šai amatā. Vienumēr viņš gāja uz mežu un ņēma bisi līdz, ar ko nošaut kādu zaķi jeb citu kādu dzīvnieku.

Vienu rītu, kā jau parasts, viņš paņēma bisi un aizgāja uz mežu. Te uzreiz viņš ierauga pāri kalniņam zaķi skrejam. Viņš izšauj, bet zaķis pārmet kūleni un skrien atkal tālāk. Arī nākošu rītu mežsargs redz zaķi, šauj uz to un tas atkal aizskrien. Tā tas gāja veselu nedēļu. Nu bija vecais Brencis par daudz noskaities. Mājās viņam dzīvoja kāds vecs vecītis, kas pamācīja Brencim, lai ieliekot dzīvsudrabu bisē, tad varēšot zaķi nošaut, jo tas jau laikam esot pats nelabais. Brencis otrā rītā arī tā izdara. Un patiešām, tikko viņš izšauj, tā zaķis palecas uz augšu, pārmet kūleņus un tūliņ viņam izaug ragi un aste. Nu Brencis zina, ar ko tam darīšana. Bet zaķis sāk mežsargu lūgties un sola tam veselu gadu katru rītu atdzīt pa vienam zaķim. Tā nu zaķis izpildīja savu solījumu trīssimtsešdesmit četras dienas. Taisni trīssimtssešdesmit piektā dienā viņš nevarēja nevienu zaķi sadabūt, bet Brencis bez zaķa nav apmierināms. Nu zaķis, ar asti un ragiem, lūdzās mežsarga, lai nedusmo, ka viņš iedos tam pilnu zaķādu ar zeltu. Dabūjis zeltu mežsargs Brencis atstāja zaķi mierā.

Es lebte einmal ein Buschwächter, namens Brencis. Er versah sein Amt bereits lange Jahre. Immer, als er in den Wald ging, nahm er seine Büchse mit, um einen Hasen oder ein anderes Tier zu erlegen.

Eines Morgens — wie üblich — nahm er seine Büchse und begab sich in den Wald. Auf einmal erblickt er einen Hasen, der über den Hügel hoppelt. Er drückt ab, aber der Hase schlägt nur einen Purzelbaum und rennt weiter. Der Buschwächter sieht den Hasen am nächsten Morgen wieder. Wieder schießt er nach ihm, und wieder rennt der Hase davon. So ging es eine ganze Woche lang. Jetzt war Brencis wütend. In seinem Haus lebte ein ganz alter Mann. Er belehrte Brencis, seine Büchse mit Silber (wörtlich: mit Quecksilber) zu laden, dann werde er gewiss den Hasen der wahrscheinlich der Teufel selbst sei, erlegen können. Am nächsten Morgen befolgte Brencis seinen Rat. Und wahrhaftig: sobald er abgedrückt und geschossen hat, überschlägt sich der Hase. Ihm erwachsen Hörner und Schwanz. Jetzt weiß Brencis, mit wem er zu tun hat. Aber der Hase fleht den Buschwächter an und verspricht ihm, ein Jahr lang jeden Morgen einen Hasen zuzutreiben. Der Hase hielt sein Versprechen dreihundertvierundsechzig Tage. Gerade am dreihundertfünfundsechzigsten Tag konnte er jedoch keinen Hasen mehr auftreiben. Aber Brencis gab sich ohne Hasen nicht zufrieden. Nun bat der gehörnte Hase der Buschwächter, ihm ja nicht zu zürnen, er wolle ihm dafür ein mit Gold gefülltes Hasenfell geben. Nachdem der Buschwächter das Gold bekommen hatte, ließ er den Hasen in Ruhe.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox