Velni moka cilvēkus / Die Teufel plagen die Menschen

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Bērznieki
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Netālu no Bērzmuižas ir Līvu-Bērze, kuŗu to laiku ļaudis saukuši par lielo Līvi. Tur dzīvojis briesmīgs kungs, ko par melno Līvenu saukuši. Otrs tāds pats nikns kungs dzīvojis Melnajā muižā, ko tagad Upes muižu sauc. Niknie kungi tolaik vareni spokojuši. Tā pie Velna bedres sanākuši vācieši sarkanām kājām, ķēdēs saķēdēti, ka žvakšķējis vien, saiedami Velna bedrē iekšā, un tad atkal nākuši ārā pie uguns sildīties. Lielākais ceļš viņiem bijis no Velna bedres uz lauka šķūni; tur tie gājuši trumpot un dzīvojuši dumpēdamies, kaudamies cits aiz cita. Bet kad gailis sācis dziedāt, tad visi nelabie gari pazuduši. Pa dienu gan neviena velna nevarējuši redzēt, bet kas uz velnu ceļa apstājies, tas tapis samaitāts. Nicht weit vom Bērze-Gutshof befindet sich Līvbērze, welche die Leute damals Liel-Līve nannten. Dort lebte ein furchtbarer Herr; man nannte ihn den schwarzen Lieven. Ein anderer ebenso böser Herr lebte auf dem Schwarzgut, das man heute das Upe-Gut nennt. Die bösen Herren spukten in der Gegend. An der Teufelshöhle versammelten sich zum Beispiel rote Deutsche, die mit Ketten aneinander geschmiedet waren. Ihre Ketten rasselten als sie in die Teufelshöhle hinabstiegen und als sie wieder herauskamen, um sich am Lagerfeuer zu erwärmen. Ihr üblicher Weg führte von der Teufelshöhle zur Feldscheune: dort spielten sie Karten und stritten miteinander. Aber sobald der Hahn krähte, waren alle bösen Geister plötzlich verschwunden. Am Tage war kein Teufel zu sehen, aber wer auf dem Teufelsweg stehen blieb, der wurde mit Sicherheit verdorben.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox