Pērkons vajā velnus / Perkons (der Donner) verfolgt die Teufel

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Vīnu reizi Daugovā beja īskrējis valns. Daugovā beja lels akmens un valns uz tuo akmeņa sēdēja. Tai valns sēdēja uz akmeņa ilgus godus un nivīna nalaidja cauri: jo kaids guoja, vai braucja caur jū, jis tyuleņ nūsleicynuoja. Tys valns arī vysdažaiduok lomuojās. Vīnu reizi Pārkyuņs aizsadusmuoja uz valna un pasacīja zvejnīkim aizvest jū uz tū akmeni, uz kuŗa sēd valns. Zvejnīki beiduos un sacīja Pārkyuņam, ka valns jūs vysus nūsleicynuos. Tad Pārkyuņs pasacīja: "Nasabeistit!" Zvejnīkim nabeja kuo cyta darīt un jī Pārkyuņi aizvedja uz tū akmeni, uz kura sēdēja valns. Vēļ napībraucja zvejnīki pi akmeņa, jau valns pasacēļa kuojuos un suoka lomuotīs. Tad Pārkyuņs pajēmja sovu guni un īmētja valnam sirdī. Valns īkrita Daugovā un nūsleika. Tys akmeņs, uz kura sēdēja valns, palyka pa zaltu. Tad Pārkyuņs pajēmja tū zalta akmeni, puoršķēļa pa pusei un vīnu pusi īdevja zvejnīkim, bet ūtrū paturēja sev. Einmal war der Teufel in die Daugava gesprungen. Mitten im Fluss befand sich ein großer Stein, und auf diesem Stein pflegte der Teufel zu sitzen. Der Teufel saß viele Jahre auf dem Stein und ließ niemand vorbei: wenn jemand vorbeifahren wollte, versenkte er ihn. Der Teufel pflegte auch fürchterlich zu fluchen und zu schimpfen. Einmal hatte der Teufel Pērkons sehr erzürnt. Pērkons wandte sich an einen Fischer und bat ihn, ihn an den Stein zu rudern, auf dem der Teufel zu sitzen pflegte. Alle Fischer hatten jedoch Angst und sagten zu Pērkons, der Teufel werde sie alle in die Tiefe versenken. Pērkons aber sagte: "Ihr braucht euch nicht zu fürchten!" Den Fischern blieb nichts anderes übrig, als Pērkons zu dem Stein zu rudern, auf dem der Teufel zu sitzen pflegte. Sie hatten den Stein noch nicht erreicht, als der Teufel schon die Beine hob und zu fluchen begann. Da holte Pērkons sein Feuer hervor und schleuderte es dem Teufel ins Herz. Der Teufel fiel in die Daugava und ertrank. Der Stein, auf dem der Teufel gesessen hatte, verwandelte sich in Gold. Pērkons spaltete den Stein in zwei Teile: die Hälfte gab er den Fischern, die andere Hälfte behielt er selbst.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox