Veļi kapsētā / Die Manen (Veļi) auf dem Friedhof

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Ērgļu baznīcas krodziniekam, Papīšam, kas ar nešķīstiem gariem stāvējis sakarā, bijis brālis, kas sakrājis labu šķipsnu naudas. Reiz tas devies ceļā uz Krievzemi vēršus pirkt. Bet kādu laiciņu vēlāk muižas gani, ganīdami lopus pa tagadējām Braku mājas tiesām, atraduši to mežā pie koka pakārtu. Pakārto turpat mežā aprakuši un viņa kapa vietu vēl tagad veci ļaudis varot uziet. Uz Papīša brāļa bērēm ļaunie gari braukuši, ka zvani vien skanējuši. Vispēdīgi uz liela āža pats velns jājis. Lopu gans vaicājis velnam: kur tik vēlu viņš jājot? Velns atteicis: "Gan es panākšu citus!" Nelaimīgo apglabājot visi meža zvēri kaukuši un visi nešķīstie putni brēkuši. Papītis, der Wirt des Kirchkrugs in Ērgli, der mit unreinen Geistern im Bunde war, hatte einen Bruder, der ganz schön viel Geld gespart hatte. Einmal machte er sich auf den Weg nach Russland, um dort Rinder aufzukaufen. Aber kurz danach fanden die Hirten des Gutshofes, die auf dem jetzigen Grund des Braķi-Hofes das Vieh hüteten, ihn an einem Baum aufgehängt. Der Erhängte wurde daselbst im Walde begraben; alte Leute kennen noch heute seine Grabstelle. Zu der Beerdigung des Bruders von Papītis kamen die unreinen Geister unter Schellengeläut angefahren. Zum Schluss kam noch der Teufel selbst auf einem großen Ziegenbock geritten. Der Viehhirte fragte den Teufel, warum er so spät komme. Der Teufel antwortete: "Ich werde schon noch die anderen einholen!" Als der Unglückliche begraben wurde, jaulten alle Waldtiere und alle Raubvögel schrien.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox