Veļi māžojas / Die Manen gehen herum

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Vecauce
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Verstes divas no Vec-Auces uz Ķeveli pabraukušiem, mums parādās pliks smilšu kalns, Ķeļļas kalns.

Vecos laikos te glabāti kaŗā kritušie zaldāti. Bet drīzi ieradies kalnā arī pats velns un sācis nomirušās dvēseles negantīgi mocīt. Īpaši dienasvidos un pusnaktīs briesmīgi dauzījies, tā ka pat zemes virsū varējuši dzirdēt vaimanas. Naktī jau nedrīkstējis neviens tur gulēt: kā apgulās, tā pēc brīža atradās upes malā un dažu reizi kājas bija jau ūdenī. Kalnā esot aprakts arī kāds bagāts virsnieks. Dažu reizi naktīs top žāvēta viņa nauda, bet taču neviens nav iedrošinājies pēc viņas rakt.

Etwa zwei Werst von Vecauce in Richtung Ķevele erblicken wir einen kahlen (Sandhügel, den sogenannten Keļļa kalns).

In alten Zeiten hat man dort die im Kriege gefallenen Soldaten begraben. Aber bald darauf fand sich der Teufel auf dem Hügel ein und begann die Seelen der Verstorbenen zu plagen. Besonders um die Mittagszeit und um Mitternacht pflegte er fürchterlich zu toben, so dass man die Klagen und das Jammern (der Seelen) sogar auf der Erde hören konnte. Nachts durfte niemand in der Nähe des Hügels schlafen: sobald jemand eingeschlafen war, fand er sich bald darauf am Fluss — manchmal lagen die Beine bereits im Wasser. Auf dem Hügel sei auch ein reicher Offizier begraben worden. Mitunter wird nachts sein Geld getrocknet (gelüftet), aber niemand hat es noch gewagt, danach zu graben.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox