Sulainis ar mirušo kungu / Der Diener mit dem verstorbenen Herrn

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Netālu no Emburgas atrodas kādas mājas. Šīs mājas sauc par Smedēm. Ap pēdējām saistas tāds notikums. Jaunais Smede bijis čakls un nopietns cilvēks. Savu ilggadīgo puisi Jēkaupu tas cēlis gaismiņai svīstot. "Celies nu, celies, Jēkaup!" bijuši viņa vārdi. Bet drīz saimnieks saslimis un nomiris. Pēc bērēm saimnieks tomēr nedevis miera puisim. Viņš pa naktim nācis mājās, cēlis puisi augšā, vadājis pa laukiem un rīkojis darbus. "Jēkaup, ej pa priekšu," viņš teicis. "Jūs gājāt dzīvs būdams pa priekšu, ejiet arī tagad," puisis atbildējis. Tā tas atkārtojies katru nakti. Atveduši arī mācītāju, tomēr nekas nelīdzējis.

Vienu nakti atkal atnācis saimnieks un teicis, lai paņemot kastīti, kas glabājoties paklētē, un aiznesot uz kapsētu. Mājenieki arī paņēmuši minēto kastīti, kuŗā atraduši dievmaizes, un nonesuši uz kapsētu. No tā laika saimnieks licis puisi mierā. Bet vēl tagad Emburgas apkārtnē sastopams izteiciens: "Vadā kā Smede Jēkaupiņu."

Nicht weit von Emburga befindet sich ein Bauernhof , den man Smedes nennt. Von diesem Hof wird die folgende Begebenheit erzählt. — Der junge Smedes-Bauer war ein fleißiger und ernster Mann. Seinen langjährigen Knecht Jēkaups weckte er, sobald der Morgen dämmerte, indem er sagte:

"Steh nun auf, Jēkaups, steh nun auf!" Aber bald erkrankte und verstarb der Bauer. Doch auch nach seiner Beerdigung gab der Bauer dem Knecht keine Ruhe: er kam zur Nachtzeit auf den Hof, weckte den Knecht, führte ihn aufs Feld und ordnete die Arbeit an. "Jēkaups, geh du voran!" pflegte, er zu sagen. "Ihr seid zu euren Lebzeiten vorangegangen, so tut es auch jetzt, Bauer!" antwortete der Knecht. Es wiederholte sich jede Nacht. Man holte auch den Pfarrer, aber es half nichts.

Eines Nachts erschien der Bauer wieder und verlangte, man solle das Kästchen, das unter dem Vorratshaus liege, hervorholen und zum Friedhof bringen. Die Hausbewohner holten das Kästchen hervor — sie fanden Hostien darin. Sie brachten es zum Friedhof. Seit der Zeit ließ der Bauer den Knecht in Ruhe. Aber noch jetzt pflegt man in der Umgebung von Emburga oft zu sagen: "Der führt ihn herum wie der Smedes-Bauer seinen Jākaups."

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox