Ēni nogalina cilvēkus / Schatten töten Menschen

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Kursīši
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Comments: Vītols ir students
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Vienu svētvakaru zvaņa dēls ar ķesteŗa dēlu kurinājuši baznīcas drēbju kambarī krāsni. Šiem paliekot gaŗš laiks — ko nu darīs? Sāks kārtis cirst. Cērtot, cērtot — esot jau ap pusnakti — ienākot viens kungs, nosēžoties šiem blakus un sākot, vadzi, arī līdzi cirst. Bet šis — par brīnumiem — arvienu vinnot. Uz vienu reizi ķesteŗa dēlam nokrītot viena kārts zemē. Kā šis liecoties šo uzcelt, ieraugot svešajam vērša kāju. Domājis: labi vairs nav! Teicis: būšot iziet drusku laukā. Kā izticis laukā, tā tūliņ prom uz mājām. Rītā nogājis uz baznīcu: no zvaņa dēla vairs ne zīmes — smadzenes bijušas iztraipītas gar sienām. An einem Samstagabend heizten der Sohn des Glöckners und der Sohn des Küsters den Sakristeiofen in der Kirche. Dabei wurde es ihnen langweilig. Was war zu machen? Sie begannen Karten zu spielen. Während sie so Karten spielten, wurde es Mitternacht. Da kam ein Herr herein, setzte sich neben sie und begann mitzuspielen. Wunderbarerweise gewann der Fremde immer. Auf einmal fiel dem Küstersohn eine Karte zu Boden. Als er sich bückte, um die Karte aufzuheben, bemerkte er, dass der Fremde einen Rinderfuß hatte. Da dachte er: jetzt wird es schlimm! Er sagte, er wolle ein wenig hinausgehen. Aber sobald er hinausgegangen war, rannte er geradeswegs nach Hause. Am nächsten Morgen kehrte er zur Kirche zurück: aber von dem Sohn des Glöckners keine Spur. Nur sein Hirn war an die Wände verschmiert.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox