Ēni trokšņo / Die Schatten (die Gespenster) lärmen

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Tukums
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Smārdes pagastā Kalnbičuļa rijā senāk spokojumos. Reiz rijā gulējis mironis. Kad vien gājuši rijā — mironis gulējis uz mutes, bet uz zārka mālas tupējis krauklis, kas cilvēkiem nākot, izlaidies pa rijas lodziņu ārā. Naktīs rijā bieži dzirdēts kuļam ar spriguļiem, zirgu skriešana un pātagas cirtieni — arī spēlēšana bijusi dzirdama. Reiz vecais Bičulis svētdien pusdienas laikā aizkūris rijas krāsni. Pēc krāsns iekuršanas apgūlies uz malkas pagalēm. Te viens raustot pie kājām. Bičulis savilcis kājas un gulējis tālāk. Te atkal kāds raujot pie kājām un saucot: "Ej nost!" Bet Bičulis guļot tālāk. Tad rāvējs rāvis tik stipri, ka Bičuli aizsviedis rijas vidū uz klona. Bičulis tad izbijies no tiesas un meties pa rijas lodziņu ārā. Izstāstījis notikumu arī brālim. Brālis tik smējies vien un teicis, ka nieki vien esot. Mājas puiši, kādi pieci cilvēki, nolēmuši iet nakti pārgulēt rijā, lai pierādītu, ka spoku tur nav. Aizgājuši gulēt. Te necik ilgi dzird, ka no krāsns spēlējot: čikā, čikā! Laikam kāds baidot. Gājuši meklēt spēlētāju, bet tādu nevarējuši atrast. Saņēmuši grābekļus un dakšas, likušies atkal gulēt. Bet ne cik ilgi, ka atkal spēlējot: bukā, bukā! Tā nebijis rijā miera gulēt un nākuši atpakaļ uz māju. In der Korndarre des Kalnbičuļi-Hofes der Gemeinde Smārde soll es früher gespukt haben. Einmal lag ein Toter in der Korndarre. So oft man auch nach ihm sehen mochte, lag er jedes Mal wieder auf dem Gesicht in seinem Sarg, während auf dem Rand des Sarges ein Rabe hockte. Sobald sich Menschen näherten, flog der Rabe zum Korndarren Fensterlein hinaus. Nachts hörte man außerdem oft, dass in der Korndarre mit Dreschflegeln gedroschen wurde, auch das Klappern von Pferdehufen und das Knallen der Peitsche waren zu hören, manchmal vernahm man sogar Musik aus der Korndarre. Einmal machte der alte Bičuli-Bauer sonntags Feuer in dem Darrofen an. Nachdem er das Feuer angemacht hatte, legte er sich auf die Holzscheite hin. Plötzlich merkte er, dass jemand ihn an den Beinen zog und dabei rief: "Geh hier weg!" Der alte Bičulis zog die Beine an und schlief weiter. Da zog ihn wieder jemand an den Beinen und rief: "Geh weg!" Bičulis schlief nur weiter. Nun riss der Unsichtbare mit einer solchen Wucht an seinen Beinen, dass Bičulis in die Mitte der Korndarre flog. Nun erschrak Bičulis gewaltig und entkam durch das Korndarren Fensterlein. Zu Hause erzählte er seinem Bruder von seinem Erlebnis, aber der Bruder lachte nur und sagte, das sei ja Unsinn. Die Burschen des Hofes, fünf an der Zahl, beschlossen nun, die Nacht in der Korndarre zu verbringen, um zu beweisen, dass es dort nicht spuke. Sie begaben sich zur Korndarre und legten sich schlafen. Nicht lange, da hörten sie, dass jemand im Darrofen spielte: "Čika! Čika!" Wahrscheinlich jemand, der sie erschrecken wollte. Sie suchten nach dem Spieler (nach dem Musikanten), konnten ihn jedoch nicht finden. Da bewaffneten sie sich mit Harken und Heugabeln und legten sich wieder schlafen. Nicht lange, da hörten sie wieder den Musikanten spielen: buka, buka! So fanden sie keine Ruhe und kehrten wieder ins Haus zurück.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox