Vadātājs cilvēka izskatā / Irreführer in Menschengestalt

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Maliena
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Vīrs aŗ tīrumā. Ardams tas ierauga, ka vagā guļ čūska. Ātri viņš tai uzcērt ar pātagu. Čūska pazūd un vīrs tai vietā redz kaudzi sudraba naudas. Viņš naudu ar steigšanos beŗ kabatās. Te pienāk kāds kungs un uzsauc: "Nāc līdz! Gan vīrs negrib iet, bet neredzama vara to spiež, viņam jāiet.

Sieva gaida vīru mājā, bet nesagaida. Iet uz tīrumu raudzīt, atrod zirgu stāvam, bet vīra nav. Iet uz kaimiņiem, prasa, meklē, bet no vīra ne vēsts.

Paiet divi gadi. Sieva vēl arvien gaida. Paiet septiņi gadi, un nu visi tic, ka vīrs vai nu noslīcis, vai vilka apēsts. Astotā gadā kaimiņi brauc ar brandvīnu uz Pliskavu. Netāl no Pliskavas uz kāda tilta, tie atrod zemē gulošu cilvēku, ko pazīst par to, kas priekš astoņiem gadiem nozudis. Bet kāds viņš izskatās? Noplīsis, izdēdējis, rokas un kājas izkaltušas kā skali. Ceļa vīri par viņu apžēlojas un aizved uz Pliskavu, kur šis pamazām atspirga. Tagad tas arī izstāsta, kā tam pa šo laiku klājies. Vadātājs to bez mitēšanas vadājis pa pasauli apkārt. Tā viņi gājuši pa kalniem un lejām, pa ezeriem un jūŗām. Vadātājs gājis ūdeņiem pa virsu, bet viņam bijis jālien pa apakšu. Viņš redzējis daudz zemes un valstis un viņu bagātību, līdz beigās nonākuši pie Pliskavas tilta. Te svešais teicis: "Dieva suns rej — man jāiet. Ilgāk vairs nevaru tevi apkārt vadāt." To izteicis vadātājs nozudis un šis bez spēka nokritis zemē.

Vīram nu bija naudas diezgan, bet viņš nedabūja ilgi par savu bagātību priecāties, jo viņš jau pēc gada laika nomira.

Ein Mann pflügte seinen Acker. Beim Pflügen erblickte er in der Furche eine Schlange. Schnell versetzte er ihr einen Schlag mit der Peitsche. Die Schlange verschwand, und an ihrer Stelle erblickte der Mann einen Haufen Silbergeld. Eilig schüttete er das Geld in seine Taschen. Da trat ein Herr auf ihn zu und herrschte ihn an: "Komm mit!" Der Mann wollte zwar nicht mitgehen, aber etwas wie eine unsichtbare Macht zwang ihn dazu.

Zu Hause wartete die Frau auf ihren Mann, konnte ihn jedoch nicht erwarten. Es vergingen sieben Jahre. Alle Leute glaubten, der Mann sei entweder ertrunken oder die Wölfe hätten ihn zerrissen. Im achten Jahr fuhren seine Nachbarn mit Branntwein nach Pliskava (Pleskau). Nicht weit von Pleskau lag auf einer Brücke ein Mann, den sie als ihren Nachbar erkannten, der vor acht Jahren verschwunden war. Aber wie sah er aus: zerlumpt, abgemagert, Arme dünn wie Stöckchen. Die Fuhrleute erbarmten sich seiner und brachten ihn nach Pleskau, wo er sich langsam erholte. Nun konnte er auch erzählen, wie es ihm während der ganzen Zeit ergangen war. Der Irreführer habe ihn ununterbrochen herumgeführt. Sie seien über Berge und durch Täler, über Seen und Meere gewandert. Der Führer sei auf dem Wasser gegangen, er dagegen habe unter der Wasser Oberfläche gehen müssen. Er habe viele Reiche und Länder und ihre Reichtümer gesehen. Schließlich seien sie an die Brücke von Pleskau gekommen. Da habe der Fremde gesagt: "Der Hund Gottes bellt — ich muss gehen, länger kann ich dich nicht herumführen." Nachdem der Fremde so gesprochen hatte, war er auch schon verschwunden. Er dagegen sei kraftlos auf die Brücke gefallen.

Geld hatte der Mann ja genug, aber er konnte sich seines Reichtums nicht lange erfreuen, denn ein Jahr später war er schon gestorben.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox