Vadātājs cilvēka izskatā / Irreführer in Menschengestalt

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Aumeisteri
Year of recording
Age of informant 93
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Reiz bīš vienc tāds dzērāš saimnieks un tas vēlēš savai meitai, lei noliekot šim katru vakaru krūzi ar ūdeni pie vietas, ka šis vakarā nākot no kroga mājā. Bet vienu vakaru meita aizmirsusi nolikt krūzi ar ūdeni pie vietas un ka saimnieks nācis no kroga mājā, ta redzēš, ka ūdenc nav un pats aizgāš uz avotīnu pēc ūdenc. Kā nu saimnieks dagāš pie avotīna, ta šim piesitušies div smalki jaunkungi un aicināši sev līdza. Nu saimnieks prasīš, kur ta šie šo vedīšot. Jaunkungi sacīši pretī, lei nākot vie līdza uz šo māju, šiem esot dau smalku dzērienu un ēdienu. Bet nu saimnieks sacīš pretī, ka šim jau neesot necik naudas līdza un ka šis jau nevarot šiem līdza iet. Ta nu jaunkungi sacīši, lei parādot, cik šim naudas esot. Saimnieks sameklēš pa ķešām un parādīš, cik šim ir. Ta nu jaunkungi sacīši, lei nākot vie līdza un lei to naudu, kas šim esot, lei to atstājot vie tepat, un lei pabāžot apukš dadža lapīnas, gan jau ta, ka šis nākšot apakaļ, akal dabūšot rokā. Nu, ka tā, ta saimnieks ar gāš abim jaunkungim līdza. Šie nu gāši gāši un tāds skaists ceļš vie bīš, kā nekad. Pēdīgi nu visi trīs dagāši pie dikti skaistas pils un saimnieks no brīnumiem iekliedzies: "Vai Dievī!"

Uzreiz skaistā pils un abi jaunkungi pazuduši. Saimnieks nu tik pamanīš, ka šis ir staigoņa purā iegāš un trīs dienas kūlies, kamē ticis apakaļ pie avotīna.

Es lebte einmal ein Bauer, der ein großer Trinker war. Er hatte seine Tochter geheißen, ihm jeden Abend, als er vom Wirtshaus nach Hause kam, einen Krug mit Wasser neben das Bett zu stellen. Eines Abends hatte die Tochter jedoch vergessen, den Wasserkrug hinzustellen. Als der Bauer vom Wirtshaus heimkam und sah, dass der Wasserkrug nicht neben seinem Bett stand, machte er sich selbst auf den Weg zur Quelle. An der Quelle gesellten sich zwei feine Jungherren zu ihm und forderten ihn auf, mit ihnen zu gehen. Der Bauer fragte, wohin sie ihn führen wollten. Die Jungherren sagten, er solle nur mitkommen, sie hätten viele feine Getränke und Speisen zu Hause. Da entgegnete der Bauer, er habe Geld mit und könne deshalb nicht mit ihnen gehen. Die Jungherren; sagten, er möchte zeigen, wie viel Geld er denn habe. Der Bauer suchte in seinen Taschen das Geld zusammen und zeigte es ihnen. Da sagten die Jungherren, er solle nur mitkommen. Das Geld könne er gleich an der Quelle unter die Blätter eine Klettenpflanze schieben, dann werde er es auf dem Heimweg wieder finden. Nun, schließlich ging der Bauer mit. Die Straße war so gut und glatt wie noch nie. Alle drei kamen an ein wunderschönes Schloss, und der Bauer rief vor Überraschung aus: "Ach Gottchen!" Plötzlich waren beide Jungherren und das schöne Schloss verschwunden. Erst jetzt bemerkte der Bauer, dass er ins Moor geraten war und nun drei Tage brauchte, bis er wieder herauskam.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox