Lietuvēns nenoteiktā veidā / Der Alb von unbestimmter Gestalt

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Rudbārži
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Rudbāržu Laukumuižas rijas dēvē par velna rijām. Reiz, klausības laikos, divi vīri, krāsns kurinātāji, palikuši rijā par nakti un nolikušies gulēt viens pie krāsns, otrs pie durvim. Ne ilgi — krāsns gulētājs dzird: viņa biedrs nelabi krāc un sauc pēc palīga. Uzlēcis un taisījis uguni: bet tavu nelaimi — ik uguns būtu ietaisīta, ik pati atkal izdziest — tā vien. Neko darīt, skrējis pēc palīgiem. Muižas ļaudis ar vagāru aizdedzinājuši vējlukturi un steigušies uz riju; bet kā pavēruši durvis, šiem lai uguns izdzēsta. Ko nu? Sākuši Dieva dziesmas dziedāt, krustus aizmest un tad, tad uguns vairs nedzisusi. Nu sagājuši visi rijā un atraduši nelaimīgo ar kājām pie ārdiem pievilktu un maz, maz dzīvu vēl. Tikai to spējis izteikt vēl, ka tiklīdz taisījies aizmigt, melns kamols ievēlies pa durvim un uzsaucis: "Ko guli durvju priekšā, kur katram jāstaigā? Vai citur nevari gulēt?" Un tūliņ pēc tam viens uzgulies kā svina gabals viņam uz krūtim un nu juties, ka tiekot uz augšu vilkts. Tā esot samocījies, kamēr šie ar uguni rijā ienākuši, jo tad melnais, tiklīdz uguni manījis, taisījies prom, notītīdams "Tas tev par mācību, citiem par biedinājumu — durvju priekšā nevajaga gulēt, kur katram jāstaigā!" Samocītais vīrs mazu brīdi pieticis un tad nomiris. Die Korndarren der Laukumuiža von Rudbārži werden auch die Korndarren des Teufels genannt. Einmal blieben zwei Fronarbeiter, welche die Darröfen heizen mussten, über Nacht in der Korndarre. Sie legten sich schlafen: der Eine lag neben dem Ofen, der Andere in der Nähe der Tür. Nach einer Weile hörte derjenige, der neben dem Ofen lag, dass sein Kamerad röchelte und um Hilfe rief. Gleich sprang er auf und wollte Feuer anzünden, aber sobald er es angemacht hatte, ging es sofort wieder aus. Nichts zu machen — er lief hinaus, um Hilfe herbeizuholen. Die Gutsleute mit dem Vogt an der Spitze zündeten Windlaternen an und eilten zur Korndarre. Aber sobald sie die Tür öffneten, wurden ihre Laternen ausgelöscht. Was Sie begannen geistliche Lieder zu singen und sich zu bekreuzigen, und nun gingen die Laternen nicht mehr aus. Sie erblickten den Unglücklichen, der an den Beinen an die Darrbalken hinaufgezogen war und nur noch ein wenig lebte. Er konnte nur noch sagen, dass ein schwarzes Knäuel zur Tür hereingerollt gekommen sei und ihm zugerufen habe: "Was liegst du vor der Tür, wo jeder ein- und ausgehen muss! Kannst du nicht woanders schlafen?" Gleich darauf habe sich jemand wie ein Bleiklumpen auf seine Brust gelegt und er habe gefühlt, wie er nach oben gezogen wurde. Man habe ihn so lange gequält, bis die Leute mit Laternen die Korndarre betreten hatten. Sobald der Schwarze das Licht bemerkt habe, habe er sich fortgemacht, nachdem er ihm noch zugerufen habe: "Das wird dir eine Lehre und den Anderen eine Mahnung sein, nicht mehr vor der Tür zu liegen!"

Der gequälte Mann lebte noch ein wenig und ist dann gleich gestorben.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox