Naudas apracējs prasa cilvēku dzīvību par naudu / Für vergrabenes Geld wird Menschenleben verlangt

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Smiltene
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Reiz dzīvojis viens sīkstulis. Naudas viņam bijis daudz; bet nav mācējis to saskaitīt. Savu iekrāto naudu viņš skaitījis uz gultas deķa likdams.

Bijis sīkstulim arī dēls, jau labi gados. Dēls bijis precējies un bērnu vesels ducis. Gŗūti nācies dēlam tik lielam ēdēju baram maizīti nopelnīt, bet vecais tēvs nepalīdzējis. Gulējis vecis uz nāves cisām un manījis, ka šī pasaule būs jāatstāj. Pasaucis dēlu un teicis: " Man jau būs jāiet pie tēviem. Tu mani pavadi, lielas bēres netaisi," un iedevis dēlam divpadsmit daldeŗus. Dēls saņēmis naudu, pateicies un aizgājis. Bet dēlam uznākušas šaubas, vai tik daudz vien tēvam naudas varējis būt. Ilgi par to domājis, bet skaidrībā nevarējis tikt. Visi jau sen gulējuši, bet dēls vaļējām acim raudzījies nakts tumsā. Te piepēži iečīkstējusies veča gulta, piecēlies vaidēdams vecais tēvs no gultas, saģērbies, paņēmis kūju, ilgi čabinājies pa salmu maisu un izgājis no istabas. Dēls visu to redzēdams klusi tēvam sekojis. Tēvs gājis taisni uz mežu, nonācis meža malā un apstājies pie lielas egles. Dēls pielavījies tuvāki un uzrāpies līkā bērzā. Vecais rakņājies pie egles saknēm un teicis. " Kas grib manu naudu atrast, tam jādod septiņas dvēseles." " Nē!" teicis dēls stipra balsī no līkā bērza, " ne septiņas dvēseles, bet septiņas dzīvības." " Nu, mīļais Dieviņ, ka tu tā gribi, lai arī paliek," atbildējis vecis, acis uz debesim pacēlis. Otrā dienā vecis nomiris un viņu aprakuši. Kad bērinieki aizgājuši, dēls noķēris septiņus cāļus, salicis grozā, paņēmis nazi un aizgājis uz lielo egli. Tai vietā, kur vecais pie egles saknēm rakņājies, nokāvis visus septiņus cāļus un nokautos cāļus salicis atpakaļ grozā. Paspēris sūnas ar kāju un tur jau ar gulējis veča naudas zutis. Ja dēls nebūtu novaktējis un pārlabojis veča novēlējumu, nauda gulētu zemē vēl šo baltu dienu, jo septiņas dvēseles tak dēls nekur nevarētu ņemt.

Es lebte einmal ein Geizhals. Er hatte viel Geld, aber, er verstand es nicht, zu zählen.

Der Geizhals hatte einen Sohn, der bereits betagt war. Der Sohn war verheiratet und hatte ein Dutzend Kinder. Es fiel ihm sehr schwer, das Brot für so viele Esser herbeizuschaffen, aber der alte Vater half ihm nicht. Der Alte lag im Sterben und fühlte, dass er diese Welt bald verlassen musste. Da rief er seinen Sohn herbei und sagte: "Ich werde ja nun zu den Vätern gehen müssen, bestatte mich, aber einen großen Leichenschmaus brauchst du nicht auszurichten. Dann gab er dem Sohn zwölf Taler. Der Sohn nahm das Geld, bedankte sich und ging. Aber nachher begann er zu zweifeln: konnte sein Vater nur so wenig erspart haben? Er dachte lange darüber nach, kam aber zu keiner Klarheit. Als alle anderen schon längst schliefen, lag der Sohn noch immer wach und starrte mit offenen Augen in die Dunkelheit. Plötzlich knarrte das Bett des Alten. Stöhnend erhob sich der Alte von seinem Lager, zog sich an, suchte lange in seinem Strohsack herum, ergriff dann seinen Stock und verließ die Kammer. Der Sohn, der das alles beobachtet hatte, schlich ihm leise nach. Der Alte begab sich geradeswegs zum Wald. Am Waldrand blieb er vor einer hohen Tanne stehen. Der Sohn pirschte sich näher heran und kletterte auf die Tanne. Der Alte begann an ihren Wurzeln zu graben, wobei er sprach: "Wer mein Geld finden will, der muss sieben Seelen geben!" "Nein, rief der Sohn mit lauter Stimme von oben herab: "Nicht sieben Seelen, sondern sieben Leben!" "Nun, lieber Gott, es soll so bleiben, wie du es willst!“, antwortete der Alte und erhob den Blick gegen den Himmel. Am nächsten Tag starb der Alte und wurde bald begraben. Als die Trauergäste wieder gegangen waren, steckte der Sohn sieben Küken in einen Korb, nahm ein Messer mit und begab sich an die Stelle, wo die hohe Tanne stand. Dort schlachtete er alle sieben Küken und legte sie dann wieder in den Korb zurück. Dann stieß er mit dem Fuß das Moos weg und fand sogleich die Geldkatze des Alten. Hätte der Sohn nicht aufgepasst und hätte er die Bestimmung des Alten nicht geändert, dann würde das Geld noch heute in der Erde liegen, denn sieben Seelen könnte der Sohn ja nimmer herbeischaffen.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox