Veļi sargā naudu / Manen bewachen Geld

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Comments: A. Jurķis ir skolnieks
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Vienreiz dzīvojis tāds nabags strādnieks. Viņš caurām dienām strādāja nosvīdis, bet kā nabags, tā nabags. Vienu vakaru viņš nāk mājā no darba un dikti līst lietus. Viņš, nākdams mājā, ieraugst ceļmalā vienu riju. Viņš domājis: pieiešu pie tās rijas un bišķi nogaidīšu, kamēr lietus pāriet. Viņš pieiet pie tās rijas un stāv pažobelē. Te iznāk no tās rijas viens vīrs un sāk vākt viņu, lai nu nākot iekšā. Nu tas strādnieks neko sliktu nedomā un iet arī līdz. Kā jau pa vecam, toreiz rijās strādāja, kādēļ viņš domāja, ka tas ir kāds no tiem rijas ļaudim. Nu viņi abi ieiet tai rijā: viss ir kluss un tumšs. Tam strādniekam gan paliek tā bailīgi, bet neko nevar darīt, kas nu būs, būs. Nu tas vīrs iznācis, novedis to strādnieku vienā rijas stūrī un liek, lai viņš tur kaš augšā zemi. Šim nu paliek pavisam bailes, bet saņem dūšu un domā, kas ir, ir — un ņem kast. Šis kaš un kaš un uz vienu reizi izkaš lielu naudas podu. Nu strādnieks viņu izceļ no tā dumbēŗa. Un tas svešais vīrs nu saka viņam: "To naudu tu vari nest mājā un tā pieder tev, jo man viņa bija jāvaktē katru nakti un es neviena cilvēka nevarēju atrast, kam es to naudu būtu varējis atdot, jo katrs baidījās un muka prom, cik vien varēja. Un tagad nes savu naudu mājā un ar labu nakti." To sacījis viņš pazudis. Strādnieks ņēma naudas podu pa pleciem un nesa mājā un dzīvoja ar atrasto naudu priecīgs un laimīgs līdz mūža beigām. Es lebte einmal ein armer Arbeiter. Er arbeitete den ganzen Tag im Schweiße seines Angesichts, aber arm war er und arm blieb er. Als er eines Abends von der Arbeit heimging, regnete es in Strömen. Unterwegs erblickte er am Straßenrand eine Korndarre. Da dachte er: ich will mich unter das Vordach der Korndarre stellen und abwarten, bis der Regen vorbei ist. Er stellt sich unter das Vordach und steht. Da kommt ein Mann aus der Korndarre und fordert ihn auf, einzutreten. Nun, der Arbeiter denkt nichts Arges und geht mit ihm hinein. Es war damals üblich, dass man in den Korndarren arbeitete, deshalb glaubte er, das müsse ein Arbeiter sein. Als sie beide zusammen die Korndarre betraten, war alles dunkel und still. Jetzt wurde es ihm doch ängstlich zumute, aber es half ja nichts: was kommt, das kommt. Der Fremde führte den Arbeiter in eine Ecke der Korndarre und hieß ihn, dort zu graben. Jetzt bekam er es wirklich mit der Angst zu tun, aber er nahm allen Mut zusammen und begann zu graben. Er schaufelte und schaufelte und plötzlich grub er einen Geldtopf aus. Er hob ihn aus der Grube. Da sprach der Fremde zu ihm: "Das Geld kannst du mitnehmen, es gehört dir. Ich musste es jede Nacht bewachen und konnte keinen Menschen finden, dem ich es hätte geben können, denn alle fürchteten sich und ergriffen die Flucht. Trage jetzt dein Geld nach Hause. Gute Nacht!" Gleich darauf war der Fremde verschwunden. Der Arbeitsmann nahm den Geldtopf auf die Schulter, trug ihn nach Hause und lebte nun von dem ausgegrabenen Geld glücklich bis ans Ende seines Lebens.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox