Naudas racēji iztraucēti / Geldgräber werden gestört

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Dundaga
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Vienās vecās pils drupās esot nauda žāvējusies, bet neviens nevarējis naudu izrakt. Tad gadījies drošs vīrs, tas padabūjis biedrus, par varu gribējis izrakt. Aizrakuši jau līdz naudas šķirstam, te sākuši nākt visvisādi ķēmi, zvēri; beidzot liels bars spožu jātnieku ar zobeniem un ar tādu auku mākušies šiem virsū, ka palicis taču ir drošajam bail: skrējis ar saviem biedriem ārā no pils. Izskrējuši — tur bijis viss klusi, mierīgi. Nu, ko nu? Sadomājuši: ies vēl atpakaļ. Bet kā iegājuši rokamā bedrē, tas pats: atkal jātnieki kaklā. Mukuši otrreiz laukā. Bet laukā no jātniekiem ne jutin nejutuši. Kad nu tā, ies šie vēl trešo reizi drupās. Bet šoreiz racējiem klājies plāni. Auka tā trakojusi, jātnieki tik sīvi uzmākušies, ka šie lielām mokām trīcēdami, drebēdami paspējuši vēl izsprukt Dieva pasaulē un, ko tikai vien māk, uz mājām bēgt. Drošinieks vēlāk atzinies, ka viņam līdz tam laikam nekad neesot bijis bailes, bet toreiz tas esot tā nobijies, ka veselu desmit gadu laikā kaunējies ir sievai teikt par tās dienas izbīlēm. An einer alten Schlossruine sah man des Öfteren ein Geldfeuerchen lodern, aber niemand konnte das Geld ausgraben. Da fand sich, ein mutiger Mann, der zusammen mit einigen Kameraden beschlossen hatte, mit aller Gewalt in den Besitz des Geldes zu gelangen. Als sie beim Graben bereits auf die Geldkiste gestoßen waren, wurden wie von verschiedenen Gespenstern und Tieren bedrängt; schließlich rückte eine ganze Schar Soldaten mit blanken Schwertern so stürmisch herbei, dass nun auch der Mutige erschrak: Zusammen mit seinen Kameraden floh er aus der Schlossruine. Sobald sie sich aus der Ruine entfernt hatten, war wieder alles still und ruhig. "Was nun," dachten sie: "Wir kehren zurück!" Aber sobald sie in die Grube stiegen, waren die Soldaten wieder zur Stelle. Nun liefen sie ein zweites Mal davon. Aber außerhalb der Ruine war von den Soldaten nichts zu bemerken. Da kehrten sie ein drittes Mal in die Ruine zurück. Aber diesmal erging es den Schatzgräbern noch schlimmer: Es begann ein solcher Sturm zu toben und die Soldaten rückten so stürmisch heran, dass sie nur mit knapper Not und am ganzen Leib zitternd noch entkommen konnten. Sie flohen nach Hause, so schnell ihre Beine sie nur tragen konnten. Der Mutige hat später gestanden, dass er vor jener Begebenheit keine Angst gekannt hätte, aber damals habe er sich so erschrocken, dass er zehn Jahre lang sich geschämt habe, seiner Frau davon zu erzählen.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox