Naudu saņem tas, kam tā nolemta / Das Geld bekommt derjenige, für den es bestimmt ist

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Palsmanes pagasts
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Comments: V. Grīnerts ir skolnieks
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Reiz senos laikos esot bieži nauda kaltējusies. Reiz viens dzērājs, no kroga uz māju ejot, gribējis iesmēķēt, bet par nelaimi nebijis viņam spičku. Pa ceļu iedams, tas ierauga purva malā pie bērza kaudzi kvēlojošu ogļu. Viņš paņem vienu oglīti, lai iepīpotu, bet oglīte negrib degt. Dzērājs oglīti aizsviež un paņem otru, beidzot trešo, un aizsviež arī tās. Neiepīpojis viņš no dusmām aiziet mājā. Rītā, kad reibums bija izgājis, tas atminējās vakarējo notikumu un aizgāja apraudzīt ugunskura vietu. Minētā vietā viņš vairs neatrada ogļu kaudzīti, bet tikai trīs spožus zelta dukātus. Tad tagad vīrs ļoti nožēloja, ka nebijis kaudzīti izārdījis, jo tur pagājušā vakarā kaltējusies nauda. Dzērājs vēlāk savu piedzīvojumu izstāstīja savam saimniekam, kas krogā jau bija dzirdējis, kā var naudu izrakt. Naudu rokot, vajagot būt ļoti drošam cilvēkam. Kas naudu uzgājis un grib rakt ārā, tam vajagot ņemt katlu, kur naudu izrokot savārīt, ķeksi, ar ko vilkt ārā naudas kasti, malku naudas vārīšanai un kādu daiku, ar kuŗu var uzlauzt naudas kasti. Naudu rokot pārādīšaties lāči, lauvas, vilki, kas nākšot racējam virsū un rūkšot, zobus klabinādami. Bet tie zvēri racējam neaiztikšot un no viņiem nevajagot baidīties, jo citādi naudas kaste nogrims mūžīgi. Tad pēc zvēriem parādīšoties kaila sieviete, naudas īpašniece, kas ar saviem jokiem un žēlabām, pakārsies tanī bērzā pie naudas bedres; bet racējam nevajag uz viņu skatīties, nedz smieties, un ka to visu izpildīšot, tad naudu varēšot iemantot. Dzērāja saimnieks visu to tā izdarījis, laimīgi iemantojis naudu un vēlāk palicis ļoti bagāts vīrs. Früher hat man oft gesehen, wie Geld getrocknet wurde. Einmal ging ein Betrunkener vom Wirtshaus nach Hause. Unterwegs wollte er rauchen, aber er hatte keine Zündhölzer dabei.

Da erblickte er am Rande des Moores neben einer Birke einen Haufen glühender Kohlen. Er hob ein Stück Kohle auf, um seine Pfeife anzuzünden, aber es wollte nicht brennen. Der Betrunkene warf es weg und hob eine anderes auf, dann ein drittes, aber schließlich warf er auch diese Kohlenstücke weg. Ärgerlich ging er nach Hause. Als er am nächsten Morgen seinen Rausch ausgeschlafen hatte, fiel ihm die gestrige Begebenheit ein und er kehrte zu der Feuerstelle zurück. Er fand aber gar keinen Kohlenhaufen mehr, sondern nur drei Golddukaten. Jetzt bereute der Mann sehr, dass er gestern die Kohlenstücke nicht verstreut hatte, denn jetzt begriff er, dass es Geld gewesen war, das dort geglüht hatte. Der Trinker erzählte später sein Erlebnis einem Bauer, der im Wirtshaus gehört hatte, wie man an vergrabenes Geld kommen kann. Derjenige, der Geld ausgraben wolle, müsse ein sehr mutiger Mann sein. Er müsse einen Kessel mitnehmen, um darin das verborgene Geld zu sieden, auch brauche er einen Haken zum Herausholen der Geldkiste, Brennholz und eine Zange, um die Kiste aufzubrechen. Beim Graben nach dem Geld würden Bären, Möwen und Wölfe erscheinen und zähnefletschend und brüllend auf die Geldgräbern stürzen. Aber die Tiere würden ihm nichts Böses tun, er dürfe sich daher nicht vor ihnen fürchten, andernfalls würde die Geldkiste für immer in die Tiefe versinken. Nach den Tieren würde ein nacktes Weib erscheinen - die Besitzerin des Geldes. Aber der Geldgräber dürfe sie nicht anschauen oder über sie lachen. Wenn er alles so ausführen könne, würde er das Geld bekommen. Der Bauer führte alles genau so aus, gelangte glücklich in den Besitz des Geldes und wurde ein sehr reicher Mann.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox