Cilvēks labprāt pārvēršas par vilkatu / Menschen verwandeln sich gern in Werwölfe

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Vecos laikos daži cilvēki varējuši par vilkačiem pārvērsties, it īpaši raganas. Vilkači ķēruši aitas tāpat kā īsti vilki un aprējuši citu māju lopus. Par vilkačiem varējuši pārvērsties, ja izlīduši caur tādu koku, kam virsūne (galotne) pie zemes noliekusies. Daži jauni bērzi biezumos, lukni augdami, mēdz tā noliekties. Vislabāki vēl bijis, ja virsūne, zemē ieplakdama, vēl saknes laidusi. Tāds koks tad bijis vilkačiem, kā radīts. Bet viena lieta tikai: ja vilkači atkal gribējuši par cilvēkiem palikt, tad visnotaļ bijis jāizlien caur tādu pašu koku atpakaļ. Reiz viena ragana aizvilkusies uz mežu, kur šitāds koks audzis. Kaimiņš tūdaļ nopratis, ko šī nodomājusi, tas paķēris cirvi un aizsteidzies nopakaļus. Līdz ko nu ragana par vilkaci, kaimiņš nocirtis koku un sadedzinājis. Pret vakaru vilkace atskrējusi atpakaļ un ošņājusi, un meklējusi līko koku, bet velti. Nu saskraidījusi pa mežu divi gadi, koku meklēdama. Trešā gadā uzgājusi beidzot citu tādu koku un tad tikusi atkal par cilvēku. Bet kāda nu pārnākusi: pavisam nonīkusi, izkaltusi. Vilkači labprāt uzturējušies arī vilku pulkā, bet tad viņi nedrīkstējuši stāvēt vēja pusē, bijis jāmanās arvienu pavējas pusē, lai vilki pēc smakas nepazītu, citādi saplosījuši. In früheren Zeiten gab es einige Menschen, insbesondere Hexen, die sich in Werwölfe verwandeln konnten. Diese Werwölfe überfielen Schafe genauso, wie es die wirklichen Wölfe tun, und sie rissen auch andere Haustiere. Es war möglich, sich in einen Werwolf zu verwandeln, wenn man unter einen Baum, dessen Wipfel sich bis zur Erde geneigt hatte, hindurchkroch. Einige junge Birken, die im Dickicht stehen, pflegen so krumm zu wachsen. Am besten war es, wenn der Wipfel bereits Wurzeln in der Erde geschlagen hatte. Eine Sache war dabei wichtig: Wollten sich die Werwölfe wieder in Menschen verwandeln, so mussten sie unter einem solchen Baum wieder zurückkriechen. Einmal schleppte sich eine Hexe in den Wald, wo ein derartiger Baum stand. Ihr Nachbar hatte sogleich begriffen, was sie vorhatte. Deshalb ergriff er eine Axt und eilte ihr nach. Sobald sich nun die Hexe in eine Werwölfin verwandelt hatte, hackte er den Baum ab und verbrannte ihn. Gegen Abend kam die Werwölfin angerannt und suchte nach dem krummen Baum, aber vergeblich. Zwei Jahre lang lief sie kreuz und quer durch den Wald, um einen solchen Baum zu finden. Im dritten Jahr schließlich gelang es ihr, einen Entsprechenden zu finden. So konnte sie sich wieder in einen Menschen verwandeln. Aber wie kam sie nur wieder heim, ausgetrocknet, abgemagert! Die Werwölfe halten sich gern unter den wirklichen Wölfen auf, aber dann dürfen sie nicht an der Windseite stehen, sondern müssen immer aufpassen, dass sie sich im Windschatten bewegen. Andernfalls erkennen die Wölfe sie an der Witterung und zerreißen sie.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox