Cilvēks labprāt pārvēršas par vilkatu / Menschen verwandeln sich gern in Werwölfe

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Udze
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Vienureiz viens vīrs ar savu sievu vāca savu sienu kopā. Tam vīram bijis vilkača amats. Kā tik šis pamanījis, ka viņam nāk tas brīdis, kur par vilku jāpaliek, tas sacījis sievai: "Stāvi, sieva, stāvi!" Pie tam viņš tai iedevis savu grābekli rokā un teicis: "Ja kāds no meža iznāk, tad gaiņājies!" Sieva nu stāv un gaida, bet nenāk neviens. Te uz reizi iznācis no meža tāds kā vilks, un lec uz vezuma virsū; sieva sākusi gaiņāties un nu tikai vilkam ar grābekli virsū un ņēmusi šo tā sakacēt, ka visi zari grābeklim izlūzuši. Viņa netaupījusi ne acu, ne kā, bet tikai situsi, kur trāpās. Beidzot vilks atkal ieskrējis mežā. Pēc brītiņa iznācis atkal vīrs, bet ģīmis bijis pavisam saskrāpēts, un vienās asinīs. Kad sieva prasījusi, kāpēc viņam tāds ģīmis, tad tas atteicis: "Kam tev tā bij jāsit? Tu jau pati izsiti!" — "To vīru es pati esmu redzējusi," tā pasakas teicēja man sacīja, "viņu sauc Altu un viņš citiem gadiem dzīvoja Pūķos (mājas vārds). Pats Pūķis arī viņu esot redzējis kā vilku." Einmal waren Mann und Frau beim Heumachen. Der Mann war ein Werwolf. Als er merkte, dass, sich die Zeit näherte, in der er sich in einen Wolf verwandeln musste, rief er seiner Frau zu: "Bleib stehen, Frau, bleib stehen!" Dann übergab er ihr seine Harke und sagte: "Sollte jemand aus dem Wald hervorkommen, musst du dich gegen ihn verteidigen." Die Frau stand und wartete, aber niemand kam. Schließlich kam ein Wolf aus dem Wald gerannt und sprang auf den Heuwagen. Da stürzte sich die Frau mit der Harke auf den Wolf und schlug auf ihn blindlings ein. Es war ihr egal, ob sie seinen Kopf oder seine Augen dabei traf. Sie prügelte solange auf ihn ein, bis die Zinken der Harke abgebrochen waren. Schließlich rannte der Wolf in den Wald davon. Kurz darauf kehrte der Mann zu ihr zurück. Sein Gesicht war zerkratzt und er blutete. Als die Frau ihn fragte, weshalb sein Gesicht so zerschunden sei, erwiderte er: "Musstest du denn so zustoßen? Du hast mich ja selbst so zugerichtet!"- "Ich habe selbst diesen Mann gesehen", sagte die Märchenerzählerin, "er hieß Alts und lebte auf dem Pūķi-Hof. Auch der Pūķis selbst hat ihn als Wolf gesehen."
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox