Vilkats atsvabināts / Der erlöste Werwolf

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Kokorevas pagasts
Year of recording
Age of informant 60
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Seņuok Atašīnē vīna meita bejuse pataisīta par vylkati. Sīnu pļuovja vīns cylvāks pūra pļovuos, nūstruodoj jis vysu dīnu, vokorā atīt uz budku, budka jam bejuse saslīta nu egļu zorim. Atguojis uz budku, sakur guni, pavuorej putras un suoc vakariņuot. Verās: aiz budkas tup vylkate un tai gauži verās uz juo: jai osoras kai pupas tai i veļās par purnu. Vylkate tup un smiļkst, jam palīk vvlkates žāļ, jis atgrīž maizes kancīti un, pasvīž viņai. Maizes kancīti kuorīgi apāduse vylkate nūmat uodu un cylvāka prīškā nūstuoja skaista meita. Meita nu prīcas sumynuoja jam rūkas un beja cīši laimīga, ka spruka valā nu vylka uodas. Jei pastuostīja, ka vīna būrinīca pataisīja jū par vylkati, kam naguoja pi juos bruoļa par sīvu. Prīcīgs beja i sīna pļuovējs, ka izgluobja sīvīti nu taidas nalaimes, sēdēja obeji pi gunskura un par šū tū runuoja. Puišam patyka bejušuo vylkate un jis suoka tū svuotuot, jei beja ar mīru īt pi taida cylvāka, kurs izgluobja jū nu medinīka lūdes, voi nu kaida plēsīga zvēra, kurs meža varēja tū satikt. Es pate vēļ tū meitu redzēju, juos veiru pazeistu. Vor langer Zeit wurde in Atašīne (Atašiena) ein Mädchen zur Werwölfin. Ein Mann war zur Zeit der Heumahd dabei, entlegene Moorwiesen abzumähen. Nachdem er den ganzen Tag gearbeitet hatte, begab er sich am Abend zu seiner Hütte, die er sich aus Tannenzweigen errichtet hatte. Dort angekommen, machte er Feuer, kochte sich Grütze und begann zu essen. Dann sieht er: Neben der Hütte sitzt eine Werwölfin und schaut ihn ganz betrübt an: Große Tränen rollen über ihre Schnauze. Sie sitzt da und winselt. Da bekommt er Mitleid mit ihr. Er schneidet ein Stück Brot ab und wirft es ihr hin. Die Werwölfin verschlingt es heißhungrig und plötzlich steht ein schönes Mädchen vor ihm. Das Mädchen war ihm sehr dankbar und freute sich, endlich die Wolfsgestalt losgeworden zu sein. Sie erzählte, dass eine Frau sie verwandelt hatte — aus Rache, dass sie ihren Bruder nicht geheiratet hatte. Dem Mann gefiel die ehemalige Werwölfin sehr und auch sie war bereit, die Frau eines Menschen zu werden, der sie vor der Kugel des Jägers oder vor den Klauen eines reißenden Tieres errettet hatte. Ich habe selbst die Frau noch gesehen und auch ihren Mann kenne ich.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox