Cēsu apriņķis / Kreis Cēsis (Wenden)

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Septiņi gadi krievu kaŗaspēks stāvēja pie Cēsim un kā nevarēja, tā nevarēja pili ieņemt. Krieviem nebija nekā ko ēst — kaŗ vai zobus vadzī, — bet zviedri laida katru rītu uz pilsētas vaļņiem āzi ar zeltītiem ragiem un ragos āzim bija kliņģeŗi samaukti. Tādi tie zviedri gudrinieki. Un tas āzis tā tur izstaigājās, bet krieviem nav ko ēst. Paskatās uz āzi un siekalas vien tek. Bet tas bija tāpēc, ka no Cēsu pils izgāja trīs alas: viena turpat aiz vaļņiem mežā, Pubuliņa piekalnē, otra uz Āraišiem, bet trešā uz Cesvaini. Pa tām alām zviedri dabūja sev visu, bet krievi to nezināja, un kur tad šiem arī zināt? Bet reiz pie krieviem ieradās Šķībustu kalējs; vai gribot, šis šos pilsētā ielaidīšot. Kāpēc šiem negribēt? Tā nu Šķībatstu kalējs, Šķībusts, vienā vējainā dienā ietinas salmu kūlī un veļas pa vējam uz pilsētas vārtiem. Zviedri redz gan, bet nezina, kas ir. Krievi — tie nu zina. Bet šis pieveļas pie vārtiem, nospiež vaskā, kādu vajaga atslēgu, un atkal aizveļas pa vējam. Kad atslēga gatava, Šķibusts pieveļas tāpat pa vējam, atslēdz vārtus un ielaiž krievus pilsētā. Zviedri patlaban nāca no baznīcas, kā Dievu lūguši. Neviens nekā nezina, ka krievi jau iekšā! Un nu krievi kāva, tā kāva, ka asinis straumēm tecējušas un zābakos smēlušās. Bet Šķībusts no krieviem dabūjis tās mājas, kuŗās dzīvojis. Mājas vēl tagad saucās Šķībusti. Cēsis, 1. Sieben Jahre belagerte das russische Heer Cēsis, aber es konnte und konnte die Burg nicht erobern. Die Russen hatten nichts zu essen, die Schweden dagegen ließen jeden Morgen einen Ziegenbock mit vergoldeten Hörnern auf dem Stadtwall entlangspazieren. Auf die Hörner des Bockes hatten sie Brezeln gesteckt. So schlau waren die Schweden. Der Ziegenbock ging spazieren, aber die Russen hatten nichts zu essen. Sie schauten sich den Ziegenbock an - und das Wasser lief ihnen im Munde zusammen. Von der Burg führten drei unterirdische Gänge nach draußen: Einer davon führte in den Wald, der gleich hinter dem Burgwall lag, der zweite nach Āraiši und der dritte nach Cesvaine. Durch diese Gänge konnten sich die Schweden alles herbeischaffen, was sie benötigten, aber die Russen wussten es nicht. Und woher sollten sie es denn auch wissen.

Aber eines Tages suchte der Schmied Šķībusts die Russen auf und fragte sie, ob sie möchten, dass er sie in die Stadt bringe. Aber gewiss wollten sie das! Also kroch der Schmied Šķībusts an einem windigen Tag in ein Strohbündel und rollte mit dem Wind zum Tor der Stadt. Die Schweden sehen es, aber sie denken sich nichts dabei. Er rollt an das Tor heran, macht einen Wachsabdruck von dem nötigen Schlüssel und rollt dann wieder mit dem Wind davon. Als der Schlüssel angefertigt ist, rollt Šķībusts auf dieselbe Weise zum Tor und schließt es auf. Dann lässt er die Russen in die Stadt. Die Schweden kamen gerade aus der Kirche. Niemand wusste, dass die Russen sich schon in der Stadt befanden. Die Russen richteten ein Blutbad an: Das Blut floss in Strömen, es füllte die Stiefel der Soldaten. Šķībusts bekam von den Russen den Hof, auf dem er lebte. Der Hof heißt noch heute der Šķībusti-Hof.

Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox