Zīlēšana / Prophezeien (und Wahrsagen)

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
1857. gadā Rīgā vienam oficieŗa kandidātam Āboliņam, kas pats man nesen to stāstīja, izzagta nauda, 475 rubļi sudraba. Viņš domājis, ka naudu būšot izņēmis viņa paša draugs, viens oficieris, kas arvien pie viņa nācis, sūdzējis priekšniekam, lai to izmeklētu, bet nekas nav atrasts. Citi viņa draugi, viņam nezinot, gribējuši zagli uzzīlēt ar krusta atslēgu (kuŗai ir krusts zobos). Ielikuši atslēgu vienā grāmatā, tā kā tik atslēgas riņķa gals palicis ārā. Viens nu pielicis vidus pirkstu pie riņķa malas un saucis visādu cilvēku vārdus, kas varētu būt vainīgi. Kā nu pieminējis šā paša oficieŗa vārdu, tā atslēga pagriezusies. Nu bija zināms, kas naudu ņēmis, bet kandidāts zīlēšanai neticējis. Priekšnieki tomēr likuši vēlreiz izmeklēt apvainojamo draugu, bet atkal nekā neatraduši. Viens izmeklētājs beidzot sācis šķirstīt un kratīt vienu grāmatu, kas pie izmeklējamā stāvējusi uz galda, bet nekas nekrīt ārā. Tomēr viņš pamana, ka apliktais papīris ir kā par biezu, plēš to nost, un raug', visa nauda izkrīt uz galda. Im Jahre 1857 wurde einem Offiziersanwärter namens Āboliņš der es mir unlängst selbst erzählt hat, in Riga Geld gestohlen — 475 Silberrubel. Er glaubte, sein Freund, ein anderer Offizier, der ihn oft besuchte, habe das Geld genommen und verklagte ihn bei den Vorgesetzten. Bei einer Durchsuchung wurde jedoch kein Geld gefunden. Seine anderen Freunde wollten — ohne sein Wissen — den Dieb mit einem Kreuzschlüssel finden. Sie legten den Schlüssel in ein Buch so, dass nur der Ring zu sehen war. Einer der Freunde legte seinen Mittelfinger an den Ring und begann verschiedene Menschen namentlich zu nennen, die als Diebe in Frage kommen könnten. Sobald er den Namen des schon verdächtigten Offiziers nannte, drehte sich der Schlüssel ein wenig. Jetzt wussten sie, wer das Geld gestohlen hatte, aber der Offiziersanwärter glaubte an keine Wahrsagerei. Die Vorgesetzten ließen dennoch nochmals eine Durchsuchung bei dem beschuldigten Freund vornehmen, fanden aber auch diesmal nichts. Einer der Durchsucher begann in einem Buch zu blättern, das bei dem Beschuldigten auf dem Tisch lag, aber es fiel nichts heraus. Da fiel es ihm auf, dass der Schutzumschlag etwas zu dick erschien. Er riss ihn ab — und siehe da, das Geld fiel auf den Tisch.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox