Ezeri / Seen

From Pasakas un teikas
Jump to: navigation, search

Source
About subject(s)
About topic(s)
About place(s)
Original metadata:
Collector
Informant(s)
Place of recording Līksnas pagasts
Year of recording
Age of informant
Other publications
Comments
Latviski (edit) Deutsch (edit)
Tur, kur tagad atrodas Alūksnes ezers, agrāk bijis līdzenums. Apmēram ap ezera vidu bijušas mājas diviem zemniekiem. Zemnieki bijuši bagāti, bet dzīvojuši ļoti nesaticīgi. Tie viens otra nevarējuši ne acu galā ieraudzīt, un plēsušies par katru nieku. Vienam zemniekam bijis dēls, otram skaista meita. Abiem zemniekiem nav bijis citu bērnu un viņi ļoti mīlējuši savus bērnus. Lai gan vecāki dzīvojuši naidīgi un satikties jauniešiem bijis aizliegts, tie tomēr viens otru iemīlējuši, un neraugoties uz vecāku lūgšanām un draudiem, gribējuši apprecēties. Beidzot meitas vecāki piekāpušies, jaunieši saderinājušies un nākošā svētdienā nolemj doties uz baznīcu salaulāties. Turpretim jaunekļa tēvs labāk to vēlējies redzēt mirušu, nekā salaulātu ar ienīstā kaimiņa meitu. Tanī laikā Anta kalnā dzīvojis slavens burvis. Pie šī burvja griežas jaunekļa tēvs pēc palīdzības. Burvis saņem atvestās dāvanas un paklausa ļaunā kaimiņa lūgumu. Burvis paņēmis kausu ar ūdeni, ieskaitījis tur burvības vārdus un devis saimniekam, piekodinādams, ka nedrīkst kausa izlaist no rokām un nedrīkst atpakaļ skatīties, kamēr nebūs nogājis līdz kaimiņa mājām. Tai vietai, kuŗu viņš vēloties nogremdēt, lai apjāj reiz riņķī, pēc tam lai pajāj trīs reiz deviņus soļus uz vakariem un tad lai sviežot kausu sev pār plecu. Tiklīdz ko saimnieks uzkāpis zirgam mugurā un sācis jāt, tā tūliņ arī dzirdējis gaisā savādu šņākšanu; tas bijis ezers, kas izcēlies no Tomāsu purva. Pa šo laiku pie kaimiņiem bijis jau viss kāzām sarīkots. Jau no tālienes viņš dzirdējis dziedāšanu un spēlēšanu. Piejājis tuvāk, viņš ieraudzījis, ka brūtgāns un brūte, kāzinieku pavadīti, dodas uz baznīcu. Dusmās viņš aizmirsis burvja nosacījumu un sviedis kausu uz priekšu. Tūliņ ezers šņākdams nolaidies, un pats ļaunais saimnieks arī noslīcis. Uz ūdens palikuši līgavas šķidrauts un precinieka cepure, kas vēl šo baltu dienu redzami. No tā arī abas saliņas dabūjušas savus nosaukumus. Tāpat arī saimnieka mētelis palicis virs ūdens, no kā izcēlusies trešā lielākā sala. Dort, wo sich heute der See von Alūksne befindet, erstreckte sich früher eine weite Ebene. Ungefähr in der Mitte des heutigen Sees befanden sich zwei Bauernhöfe. Die Bauern waren reich, aber sie lebten in Streit und Unfrieden miteinander. Sie konnten einander nicht ausstehen und stritten sich um jede Kleinigkeit. Der eine Bauer hatte einen Sohn, der andere eine schöne Tochter. Andere Kinder hatten sie nicht, und jeder Bauer liebte sein Kind sehr. Obwohl die Eltern sieh hassten und es den Kindern verboten hatten, Bekanntschaft zu schließen, hatten sie sich ineinander verliebt und wollten heiraten. Schließlich gaben die Eltern des Mädchens nach, die jungen Leute verlobten sich und beschlossen, sich am nächsten Sonntag in der Kirche trauen zu lassen. Der Vater des Jünglings dagegen wollte ihn lieber tot als mit der Tochter seines Feindes verheiratet sehen. Damals lebte auf dem Anta kalns ein bekannter Zauberer. Der Vater des Jünglings wandte sich an den Zauberer, um seinen Rat und seine Hilfe zu erbitten. Der Zauberer nahm die Geschenke des Bauern entgegen und hörte sein Anliegen an. Dann schöpfte der Zauberer Wasser, sprach einige Zauberworte, überreichte die Kelle dem Bauern und ermahnte ihn, sie nicht aus der Hand zu legen und sich nicht umzusehen, bevor er den Hof des Nachbarn erreicht habe. Dann müsse er die Stelle, die er überfluten lassen wolle, dreimal umreiten. Danach müsse er dreimal neun Schritte nach dem Westen reiten und dann die Kelle über seine Schulter werfen. Als der Bauer sein Pferd bestiegen hatte und losritt, hörte er bereits ein sonderbares Rauschen in der Luft: Es war der See, der aus dem Moor, dem Tomāsu purvs aufgestiegen war. Inzwischen war auf dem Nachbarhof bereits alles für die Hochzeit vorbereitet. Schon aus der Ferne hörte er Singen und Spielen. Als er naher kam, sah er, dass der Bräutigam und die Braut, von den Hochzeitsgästen gefolgt, zur Kirche aufbrachen. In seinem Zorn vergaß er die Ermahnungen des Hexenmeisters und schleuderte die Kelle nach vorn. Sogleich ließ sich der See rauschend nieder, und auch der böse Bauer ertrank. Auf dem Wasser blieben der Schleier der Braut und die Mütze des Bräutigams, die man noch heute sehen kann. Nach ihnen haben die beiden kleinen Inseln ihre Namen erhalten. Auch der Mantel den Bauern blieb auf dem Wasser liegen – aus ihm ist die dritte und größte Insel entstanden.
Personal tools
Namespaces

Variants
Actions
Navigation
Project
Categories
Add
Tools
Toolbox